User Name  Password
Forumi Amantin
Make a donation click here. Your support will help us remove ads and upload local images, etc.
Title: Enver Hoxha -Pro dhe Kunder-
Forumi Amantin   Historia shqiptare
Hop to: 
Views:622     
New Topic New Poll
<<Previous ThreadNext Thread>>
Page 1 / 1    
AuthorComment
Amantin
 Author    



Rank:Diamond Member!

Score: 625
Posts: 625
Registered: 07/10/2012
Time spent: 23 hours

(Date Posted:14/10/2012 14:00)
Share to: Facebook Twitter MSN linkedin google yahoo

Enver Hoxha -Pro dhe Kunder-

Meqe nuk eshte hapur ende nje debat mediatik (mbase eshte ende heret), per meritat dhe te keqijat e Enverit po hap kete teme te sillni fakte pro dhe kunder tij, foto, video, shkrime, esse, artikuj, kritika, libra, dokumente... etj.

Rregullat e temes:

1) Sharje, fyerje, ofendime mes anetareve nuk do tolerohen.
2) Sillni vetem shkrime...
3) Kjo teme nuk ka per qellim as nxirrjen e Enverit, as ngritjen e idhullit te tij ne piedestal. (45 vjet sundim nuk i thone pak)
4) Pra kjo teme le te jete nje pasqyre e drite-hijeve se figures se Enverit, me te erretat kongjill, gjysme te erretat, zonen gri, mjegullen, agimin, dhe shkelqimin nese ka pasur nje te tille.
5) Cdo autor i shkrimeve mban pergjegjesite e veta per pasaktesi faktesh apo shtremberim te tyre ne te mire te ideve qe mbron ne shkrimet e tij.


Shkrim te mbare!
usertype:1
Amantin
Share to: Facebook Twitter MSN linkedin google yahoo 1# 



Rank:Diamond Member!

Score:625
Posts:625
Registered:07/10/2012
Time spent: 23 hours

RE:Enver Hoxha -Pro dhe Kunder-
(Date Posted:14/10/2012 14:02)

Enver Hoxha , Udhëheqësi i madh dhe figura e tij shumë komplekse ..!!


Shkruar nga Partizan Cene ..


TIRANË : 16 10 / 2010 .. Sot është 16 tetori , dita që dikurë për të gjithë shqiptarët , me dëshirë apo jo , festohej dhe përkujtohej si dita e lindjes së Udhheqsit të madh , të dikurshëm apo diktatorit të madh , siç e thotë sot Shqipëria Zyrtare .
Enver Hoxha , është një figurë tejet komplekse . Ai ka meritat më të mëdhaja për krijimin dhe konsolidimin e një shteti shqiptar në Ballkan , pamvarësisht nga vlerësimet jo reale, që po i bëhen figurë së tij sot .
Duke shfletuar dhe klikuar të gjitha enciklopeditë , është për të ardhur keq që asnjë historian , që dikurë i ka thurur lavdi dhe hymne figurës së Enver Hoxhës , nuk ka marrë mundimin , pse jo edhe guximin ,të mbeshtesë dhe të argumentojë sot , ato që dikurë shkruante për udhheqësin , dhe drejtuesin legjendar të Socializmit në Shqipëri .
Përkundrazi , nga ana tjetër , shumë sharlatanë të vetëquajtur historian , duke mos argumentuar faktkisht dhe realisht as historinë e vendit të tyre , dalin dhe shkruajnë . atë që as vet ata nuk i besojnë . Prapoganda e shfrenuar , dhe e pacip e pushtet të pakicës që vaxhdon e sundon me mënyra "demokratike", në një shoqëri që ndërtohet për disa dhe prishet dhe rrënohet per disa të tjerë në çdo katër vjet sa ndërron pushteti dorë .
Enver Hoxha është njeri i shume e shumë meritave , ashtu siç është edhe një udhheqës i gabimeve të mëdha . Sistemi , komunisto - socialist, që ai ndërtoi dhe teoria që praktikojë , ashtu siç e ka quajtur edhe vetë , ishte e tillë dhe simbas tij ,përshtatej me kushtet e Shqipërisë .. Por sa është e saktë kjo dhe sa vleu ai sistem për atdheun tonë , kjo duhet shkoqur dhe sistemuar nga historianë , të zotë , të guximshëm , të drejtë dhe asnjëanës .
Gjithë jetën e tij , Enver Hoxha , pa diskutim , duke e vërtetuar këtë shumica dërrmuese e shqiptarëve , ja kushtoi jo thjeshtë kauzës për të cilën thashë që ai besonte , por gjithë Shqipërisë dhe popullit tonë .
Lufta Nacional -Çlirimtare , e cila u ideua dhe u udhëhoq , nga Komandanti i Përgjithshëm Enver Hoxha , e vuri Shqipërinë , përkrah vendeve , të koalicionit të madh antifashist , të udhhequr , nga SHBA , BRSS dhe Britania e Madhe .Gjatë kësaj lufte , dhe mbas fitores mbi nazifashizmin , Ushtria Nacional Clirimtare , konsolidoi shtetin e ri që u ngrit mbi gërmadhat e kësaj lufte .
Ishte pikërishtë Enver Hoxha ai që shmangu një rindarje të tretë të territorot të Shqipërisë , midis fqinjsh çakenj që prisnin me padurim një copë Shqipëri . Por me Konferencën e Paqes në Paris , më 1946 , fjal a e Enver Hoxhës , siç kanë pohuar edhe vetë amerikanët më vonë , u duar trokit dhe u muar shumë në konsideratë nga fuqitë që bënin ligjin në atë kohë dhe që e bëjnë edhe sot . ..
Por regjimi popullor që u vendos , duke marrë shkak nga teorirat dhe praktikat që nuk i përshtateshin Shqipërisë , bëri në këtë periudhë ,direkt mbas luftës , gabime dhe faje të rënda , që kishin për objekt spastrimin fizik të kundershtarëve , duke sjellë mos aprovimin nga Evropianët dhe Amerikanët por edhe nga shumë shtresa të popullit që shikonin djemtë dhe bija e shkolluar të arrestoheshin , burgoseshin , dhe vriteshin me gjyqe të shpejta dhe në shmë raste jo të drejta, për të vetmin gabim se nuk ishin dakord me sistemin dhe platformen e rindërtimit dhe ndërtimit të vendit .
Unë bëj përjashtim këtu , gjykimet që u bënë ndaj bashkpuntorëve të fashizmit , sabotatorëve , dhe kriminelve të bandave të kufirit të cilët ushtruan terror
dhe vllavrasje , për ta shprehur kundershtinë për regjimin .!
Enver Hoxha pati meritën që pamvarësishtë , interesave që kishte në Shqipëri , Bashkimi Sovjetik i Stalinit dhe Hrushovit , e bëri këtët të fundit të paguajë dhe japë ndihma kolisale për Shqipërinë që i kishte shumë nevojë atëherë .Bashkimi Sovjetik , luajti një rol të rëndësishëm , në rimëkëmbjen dhe ndërtimin e ekonomisë shqiptare.
Gjithashtu Ishte vetë Enver Hoxha që e largoi Shqipërinë nga Traktati i Varshavës , duke e parë që ky traktat ishte një bashkim agresorësh dhe tutelësh për vendet antare . Kjo u bë menjeherë mbas pushtimit të Çekosllavakisë nga kjo ushtri , në fund të viteve '60.
Enver Hoxha , duke ruajtur , në mënyrë orthodokse , idetë dhe qëllimet e tij dhe të PPSH , nuk i mori shumë parasysh ose nuk diti ti marrë parasysh interesat e vendit dhe , pa llogaritur humbjet ekonomike vetpërjashtoi Shqipërinë nga sfera e influencës sovietike . Kjo solli përshtjellime shumë të mëdhaja ekonomike për vendin në vitet '60 të shekullit të kaluar .
Këto përshtjellime , ishin edhe më të dukshme , pasi reformat në fshat dhe bujqësi , ishin prirë nga kolektivizimi , i bujqësisë , me metoda 100% staliniste dhe sovietike, duke detyruar fshatin dhe banorët e tij ,të jetonin në kushte të mjerueshme , deri sa filluan të jepeshin frytet e reformave . Pra shpejtimi i largimit , nga influenca Sovjetike , ju shtua shpejtimit me ritme të medha të reformës agrare , dhe dobësimit total të bujqësisë në vend . Kjo solli shumë pakënaqësi në popull ..
Platforma e socializmit Hoxhian në Shqipëri , kishte edhe një kulm kultik ,kulturor dhe shpirtëror , në drejtimin negativ , me mbylljen e kulteve fetare , dhe ndalimit të ushtrimit të fesë .. Ky gabim fatal coi në gabime të tjra , si eleminimin fizik , arrestimin dhe burgosjen e shumë kleriklve , duke sjellë edhe në këtë rast , kundërshtira të heshtura në masën e gjërë të popullit ..
Enver Hoxha , ishte arkitekt në plotë kuptimin e fjalës , në zhdukjen e analfabetizmit në Shqipëri . Shkollat dhe arsimi në përgjithësi , në kohën e Socializmit , lulëzuan dhe u rritën në nivele bashkëkohore . Shumë shklla të mesme apo të larta në Shqipëri nuk ndryshonin nga simotrat e tyre Evropiane .
Gjithë fashatrat dhe qytetet shqiptare , u kompletuan nga një shërbim falas dhe korrekt të sistemit shëndetsor në Shqipëri . Sot pa diskutim , edhe për arsimin edhe për shënetsinë e Enver Hoxhës kanë nostalgji të gjithë shqiptarët pa dallim , që e akanl jetuar atë kohë . Shërbimi shëndetsor falas ishte shumë real dhe larg atij korruptiv dhe , i padukshëm , apo aspak korrekt që po jetojmë sot .
Ather a nuk kishte çdo fshat shkollën dhe qendreën shëndetsore ? A ka sot ndonjë në mendje se dpo të mund ta bëjnë qeveritë e kaorruptuara të majta apo të djathta , që ndërrojnë duar dhe karrike një gjë të tillë sot ??
Socializmi në Shqipëri , arriti të elektrifikojë të gjithë vendin . Veprat e mëdha në fushën e Energjetikës , sot janë i vetmi burim rentabël i ekonomisë kapitaliste shqiptare . Nga ato mbahet një barrë e rëndë , e ekonomisë shqiptare në përgjithësi . Në këtë fush derim sot veç premtimeve poplitikoelektorale , si dhe disa koncensioneve të paqarta , popthuaj nuk eshtë bërë asnjë invenstim . Këtë fakt edhe pse e jetohnë dhe e shfrytëzojnë të gjitha qeveritë me radhë, por asnjëra nuk e përmend .
Gjithashtu Kina ishte një eter i rëndësishëm për ndertimin e Shqipërisë , dhe meritën për këtë e ka vetë Enver Hoxha , ashtu siç mban edhe gabimin e madh, të prishjes së marrdhenieve me Kinën. Kjo prishje u bë , për arsye parimore , politike dhe ideologjike , dhe aspak për interesa ekonomike të Shqipërisë .
Të flasësh dhe të kujtosh përvjetorin e Enver Hoxhës , nuk mund dhe nuk bëhat pa përmendur Kosovën . Enver Hoxha , në kundershtim me ato sa thuhen , dhe baltën që kërkojnë të hedhin mbi figurën dhe punën e tij për këtë çështje , ka merita të padiskutueshme , lidhur me ruajtjen e tdentitetit kosovar , shqiptar në Serbi e Jugosllavi . Titua dhe kasta e kuqe Jugosllave , u përpoq me mish e me shpirt, të bënte atë që bëri Greku me Çamërinë , që ta asimilinte duke ushtruar krahas dhunës verbale , edhe dinakri dhe joshje , për ti larguar kosovarët nga trojet e tyre . Ishte pra Enver Hoxha dhe qeveria e tij , që e ngrinte gjithmon zërin , bile shumë herë me kërcënim të zjarrit të luftës , që bëri, moslejimin e asimilimit të Kosovës dhe zbrazjen e saj nga kosovarët, shqiptarët autoktën në trojet e tyre.!
Gjithashtu, në gjith planin kombëtar Enver Hoxha është , me të vërtet një prijës kombëtar , që gjithmon ka ditë të flasë dhe të ngrej zërin dhe të drejtojë pushkën për të gjitha padrejtësitë e bëra në kurriz të shqiptarëve . Ashtu edhe për Çamët e larguar me forcë nga trojet e tyre nga Çmëria , qeveria e Tiranës , hapi dyert , për bijtë dhe bijat shqiptare të Çamërisë .
Por edhe në këtë prizëm janë bërë gabime dhe faje , simbas shumë çamërve që jetojnë sot në Shqipëri . I del pra për detyrë Historisë dhe historianëve që në bazë të fakteve , qe tregojnë persekutimin apo keqtrajtimin apo diferencimin që ju bë çamërve , siç shumë prej tyre pretendojnë .Nuk mund të zgjidhen këto pretendime me një të prete të lapsit , por vetëm në bazë të fakteve , dëshmive shkresa etj .
Enver Hoxha sot kujothet nën hijen e pushtetit kapitalist që sigurishtë askush nuk pret ti ngrejë ,ky pushtet lavdi . Por nuk mund dhe nuk duhet të lejohet masakra në plotë kuptimin e fjales që po i bëhet Muzeut Kombëtar dhe muzeve në rrethe , duke e fshirë bashke me periudhën e Socializmit edhe atë të Enver Hoxhës . Sot çdo shiptar i drejtë dhe i ndershëm nuk do ta pranojë një gjë të tëllë . Psudo historianët , dhe sharlatanët popilit guxojnë të nëpërkëmbin historinë 50 vjeçare shume të lavdishme të popullit tonë , duke përzier gabimet dhe fajet , krimet dhe degradimet , me të ndershmen dhe të ndershmit që e kanë jetuar gezuar dhe psejo edhe shumë e kanë vuajtur atë kohë ..
Spastrimet e bashkeudhtarëve dhe kundershtarëve, që bëri Qeveria e Enver Hoxhes , ishe një pjesë e errët dhe aspak e këndshme e asaj kohe . Por më e zymta dhe aspak e pranueshme për pjesën më të madhe të shqiptarëve , isht ideimi dhe zbatimi i Luftës së Klasave . Në emër të kësaj lufte , burgosjet dhe internimet , ishin gjeja më e mjerueshme e popullit tonë gjatë sundimit të Diktaturës së Proletariatit . Vet kushtetuta sanksiononte një gjë të tillë që sot , kur ne shqiptarët që e kemi jetuar atë kohë e quajmë , ketë kapitull si një kohë e zez për të gjithë të internuarve dhe të denuarve per esnjë krim , vetëm se mendonin dhe donin të jetonin ndryshe ..
Historianët sot , kanë mbi supe barrën më të rëndë për të vënë në vend historinë , ta shkruajnë atë mefakte , pa fshirë dhe larguar as të keqen por as të


Enver Hoxha dhe Eqerem Çabej



Enver Hoxha , ishte dhe është për të gjithë shqiptarët , simboli i 50 vjetëve të dikaturës së proletariatit , që me forcën më të madhe u zbatua në Shqipëri .Vetë të rinjtë dhe të vjetrit , duke lexuar , një histori të paanshme do të dinë të ndajnë vet atë që është bërë mirë nga Enver Hoxha dhe atë që është bërë keq.
Kështu i mbyllet rruga të dy ekstremeve , atyre që bruatlishtë dhe për interesa portofoli dhe xhepi e fshijnë nga muizeu , dhe atyre që të pa penduar vazhdojnë ta quajnë të pa gabueshëm ..
Si përfundim , përvejtori i 102 -ë të ditlindjes së Enver Hoxhës , përkon , me vendimin historik dhe shumë të dëshiruar dhe ëndërruar nga shqiptarët ,atë të liberalizimit të vizave , me vendet evropiane.
Ishte pikërishtë poplitika qorre e zbatimit të teorise M-L , që çoi izolimin total të Shqipërisë , dhe mbylljen makabre të kufijve , pa menduar aspak se më tej është një botë e tëra e cila na dëshironte ne por edhe ne nuk mund të bënim pa të . 50 vjet të izoluar dhe 20 vjet tranzicion , kurorzohen sivjet me liberalizimin e vizave . Një fakt më shumë për të reflektuar edhe për figurën kaq të madhe dhe komplekse të Udhheqsit Enver Hoxha .
Duhen libra të tërë të kompletosh mendimet për Enver Hoxhën , por u përpoqa të kap disa nga aspektet më të spikatura që e sjellin më në pah figurën e tij të madhe.
usertype:1 tt= 0
Support us

Create free forum and click the links below and your donations will make a difference here.

www.dinodirect.com

A Huge Online Store for Various Cool Gadgets, Accessories: Laser Pointer, Bluetooth Headset, Cell Phone Jammer, MP3 Players, Spy Cameras, Soccer Jersey, Window Curtains, MP4 Player, E Cigarette, Wedding Dresses, Hearing Aids, eBook Reader, Tattoo Machines, LED Light Bulbs, Bluetooth Stereo Headset, Holiday Gifts, Security Camera and Games Accessories and Hobby Gadgets.  
Amantin
Share to: Facebook Twitter MSN linkedin google yahoo 2# 



Rank:Diamond Member!

Score:625
Posts:625
Registered:07/10/2012
Time spent: 23 hours

RE:Enver Hoxha -Pro dhe Kunder-
(Date Posted:14/10/2012 14:03)

Si Enver Hoxha fitoi mbi Sejfulla Maleshoven per drejtimin partise




Shkruar nga: Tirana Observer
Postuar më: 3 vite më parë




Si Enver Hoxha fitoi mbi Sejfulla Maleshoven per drejtimin partise ARTIKUJ TE TJERE
Parada '79, si u helmua kuadrati me skenderbegas »
Ugjente pune te pakten 70 vetave, te gjithe vartes,...
Libri me dedikim i Enver Hoxhes »
Ne mjediset e Arkivit Qendror te Shtetit eshte mbajtur...
'Deformimi i Kanunit na ka prishur imazhin ne bote' »
Ashtu si? e definon dhe Kadare flamen epidemike qe po pushtonte...
Raporti i viti 1950/Historia e Shqiperise ne arkivat angleze

Shqiperia e pas Luftes se Dyte Boterore ka qene ne qender te vemendjes, si nga ana e Britanise se Madhe ashtu edhe ish-Bashkimit Sovjetik. Te dyja palet i shikonin me vemendje zhvillimet politike ne vendin tone dhe secila pale mundohej qe ne krye te vihej ajo force per te cilen ata ishin te interesuar. Per qeverine angleze, situata ne Shqiperi ishte shume e rendesishme. Ajo kishte ngritur nje zyre te posaçme ne Ministrine e Jashtme te Britanise ku mblidheshin te gjitha te dhenat qe vinin ne lidhje me situaten ne Shqiperi. Kjo zyre mblidhte te dhena jo vetem per situaten politike ne Shqiperi, por edhe te dhena per te gjithe kreret e komuniste ne vend, duke filluar qe nga Enver Hoxha te Sejfulla Maleshova, Koxi Xoxe etj. Gazeta "Tirana Observer" ka arritur te siguroje nga Arkivi Qendror i Shtetit, dokumente sekrete te vitit 1950 te Ministrise se Jashtme angleze, ku flitet per menyren se si Enveri arriti te vije ne krye te shtetit, duke fituar mbi rivalin e tij, Sejfulla Maleshova. Raporti tregon gjithashtu edhe fraksionet ne te cilat ishte ndare Partia Komuniste e Shqiperise ne vitet e pasçlirimit. Ne keto raporte, anglezet e quajne te pafalshme edhe punen e personelit te tyre qe merrej me Shqiperine per punen e dobet qe bene, duke bere qe Enver Hoxha te triumfoje e te dale ne krye. Ne dokument trajtohen edhe marredheniet e qeverise angleze me nacionalistet shqiptare qe ishin ne mergim, per shkak te regjimit komunist ne vend.

Raporti i perkthyer ne shqip

Nga informacioni i marre indirekt nga delegacioni i Rinise shqiptare, tani ne Londer, del se manovrat per pushtet po zhvillohet ndermjet dy seksioneve ne qeverine aktuale shqiptare, te drejtuar aktualisht nga Hoxha (kryeminister) dhe Xoxe (minister i Brendshem) ne nje ane dhe nga Sejfulla Maleshova ne anen tjeter. Origjina e kesaj ndarjeje shtrihet ne marredheniet ndermjet ketyre personave ne fillimet e pushtetit partizan. Maleshova, si i emeruari i Moskes, ku ai kishte jetuar dhe punuar per shume vite, ishte figura me e fuqishme, sidomos ne zgjedhjen e udheheqesve te Levizjes. Ai mbeshtetej nga Selim Shpuzi, nje tjeter punonjes komunist me rrenje te forta dhe me integritet te plote, i cili eshte tani drejtor i Pergjithshem i Ministrise se Propagandes, qe atehere ishte gjithashtu pergjegjes per propaganden dhe direktivat ne ushtrine partizane. Keta dy persona ia detyronin autoritetin e tyre epersise se qendrimit te tyre mes komunisteve shqiptare. Hoxha dhe Xoxe, ne anen tjeter, ia detyronin zgjedhjen e tyre si lidere formale jo ndonje epersie personale, por faktit se ishin te bindur dhe (si njerez nga Korça) me te arritshem.

Konflikti zhvillohet si me poshte:

1. Hoxha dhe Xoxe perpiqen te forcojne pozicionin e tyre, duke u liruar nga fijet drejtuese te Maleshoves. Fuqia e tyre buron nga kontrolli i Ushtrise dhe Ministrise se Brendshme; nderkohe qe i kane varur shpresat ne ndryshimin e qeverise nga nje instrument ideologjik ne nje instrument kombetar, duke perdorur gjeresisht friken e perhapur tashme nga Greqia. Pozicioni i tyre eshte ne menyre te permbledhur: "Nje komunist nuk paraqet asnje lloj rreziku, por ai duhet te jete pro-shqiptar dhe jo pro-rus."
2. Maleshova dhe Shpuzi perpiqen te mbajne pushtetin e tyre. Forca e tyre varet ne nderlidhjen ruse, te forcuar se fundmi me pajisje ushtarake dhe dridhura si dhe referencat miqesore te shtypit pa lene menjane faktin se indoktrinomi i Ushtrise dhe popullit eshte ne duart e tyre. Ata punojne ngushte bashke, dhe Shpuzi se fundmi eshte martuar me motren e nje prej oficereve me premtues, koloneli me i ri ne ushtri. Ky kolonel jeton ne nje shtepi me Shpuzin dhe bashkeshorten e tij.

Njohja e Hoxhes

Duke gjykuar nga reagimi i shqiptareve qe jane vendosur tashme ne Londer, njohja do te forcoje seksionin e Maleshoves. Njohja nga britaniket nuk ka marre asnje shenje mirenjohjeje. Ajo konsiderohet sikur vjen nga iniciativa sovjetike; dhe ne krahasim me reputacionin rus, rezervat britanike ne kufij duken te vrazhda dhe kercenuese.

3. Ne aktin e njohjes ne vetvete ne humbem lirine tone te veprimit persa i perket azileve shqiptare ne Itali etj., por duke qene larg fitimit te besimit te partizaneve, ne thjesht zgjuam dhe njehere dyshimet e tyre se me ne fund ne do te mbeshtesim "imperializmin" grek ne jug te Shqiperise.

Njohja e Hoxhes do te zhgenjeje nacionalistet e moderuar brenda dhe jashte vendit, te cilet kane kthyer syte nga ne per rivendosje ndaj dominimit te Frontit Nacionalçlirimtar. Lidhja e aktit te njohjes me kujtimin e debatit ne kufi do t'i shtyje te moderuarit ose jashte politikes ose ne mbeshtetje te regjimit te Hoxhes. Dhe ka shume gjasa qe ne ate regjim ata te mos aplikojne efektet e moderuara. Pretendimet greke, pavaresisht se stimulojne nacionalizmin shqiptar, mund te arrihen vetem ne lidhje me Jugosllavine dhe me Rusine. Forma qe ka marre situata nga njohja jone, vetem sa e ka larguar levizjen e Hoxhes nga ideologjia dhe drejt nacionalizmit, si dhe ka forcuar terheqjen e Maleshoves ndaj federalizmit komunist.

Ne mbeshtetje te ketyre analizave, eshte me vlere te vihet re se ngjarjet e 10 nentorit u manovruan ne menyre te tille, per t'i dhene efekt madhor njohjes nga ana e Rusise. Ruset i dhane duartrokitjet e tyre ne raportin e tyre te ores tete te mengjesit: kabineti u takua ne oren nente; lajmi u perhap me shpejtesine e eres dhe raportet britanike dhe amerikane shprehnin qarte zhgenjimin, per te mos permendur tradhtine jonjerezore, por te kuptueshme te brigadierit Hodgson.

"Profecia e britanikeve per Enverin dhe Stalinin"

Duket se anglezet e kishin parashikuar qe ne fillim se marredheniet e ngushta te Shqiperise me Bashkimin Sovjetik ne vitet '50 do prisheshin shume shpejt. Shembullin ata e merrnin nga politika qe kishte ndjekur edhe me pare ish-udheheqesi komunist, Enver Hoxha, me ate jugosllav, Josif Broz Tito. Per anglezet, Shqiperia u perdor nga Bashkimi Sovjetik ne kohen kur ketij te fundit Jugosllavia filloi t'i bente numra. Por ne kete situate te ndere, Enver Hoxha nuk do t'i rezistonte dot afrimit me Stalinin, duke u larguar ne te njejten kohe nga Titoja. Por ndryshe e shikonin britaniket kete afrim midis dy udheheqesve komuniste, pasi per ta kjo ishte nje aventure nga ana e Enver Hoxha ne kurriz te Shqiperise, gje qe do sillte edhe me shume izolimin e Shqiperise. Dhe siç duket, profecia e anglezeve do realizohej vetem 10 vjet me vone, kur Shqiperia prishi marredheniet me Bashkimin Sovjetik. Gazeta "Tirana Observer" boton nje analize te vitit 1950 te Ministrise se Jashtme angleze ne lidhje me marredheniet e Enverit me Stalinin. Ne analizen e tyre anglezet e kane parashikuar me detaje se çfare perfitonte Shqiperia nga kjo marreveshje dhe çfare demesh i sillte ky afrim. Per ta Enver Hoxha e kishte futur vendin ne nje aventure ku nuk i diheshin pasojat qe mund te kishte Shqiperia.

Raporti i anglezeve ne lidhje me afrimin e Enverit me Stalinin

Miqte dhe armiqte e Enver Hoxhes duhet te bien dakord per dy gjera. Si fillim, ai po rrezikon gjithçka, perfshire dhe te ardhmen e Shqiperise, per hir te Rusise. Se dyti, ai nuk ka qene i zoti te binde ruset qe te rrezikojne gjithçka per te apo per Shqiperine. Ai eshte si nje alpinist, te cilit i ka humbur pikembeshtetja dhe varet mbi nje gremine nga fundi i nje litari te tendosur, ndersa shoqeruesit e tij nuk bejne asnje perpjekje per ta shpetuar, por i hedhin nga nje cope ushqimi here pas here vetem per ta mbajtur gjalle. Politika e Hoxhes do te kishte kuptim nese Rusia do te ishte e pergatitur te angazhohej t'i vinte ne ndihme, nese ai do te sulmohej. Por Rusia eshte treguar e kujdesshme te ruaje lirine e saj te veprimit. Dhe ka shenja se ajo eshte gati te braktise Shqiperine ne çdo moment, nese ka nje avantazh me te madh tjeterkund, le te themi ne Gjermani apo ne Lindjen e Larget.

Enver Hoxha nuk ka qene kurre nje satelit i drejtperdrejte i Moskes. Kur Jugosllavia i qendronte besnike Kremlinit, ai ishte pergjegjesia e veçante e Titos. Gazetat jugosllave e pershkruajne ate me fjalen "rukovodilac", dhe kjo do te thote menaxheri i nje departamenti nen dike tjeter. Hoxha ishte sateliti i nje sateliti, administratori i nje province ne emer te Titos. Kjo ishte nje situate poshteruese per shqiptaret patriote; por kishte dhe nje kompensim. Jugosllavia garantoi t'i jepte ndihme ushtarake, nese do te ishte e nevojshme. Nese Shqiperia do te sulmohej, ushtria jugosllave do te perfshihej bashke me ate shqiptaren. Tani Jugosllavia ka prishur garancine e saj ushtarake. Por Rusia nuk e ka zene vendin e saj. Rusia ju ka thene fjale dhe fraza inkurajuese, te cilat jane shume te lira per kedo. Por tani jo me. Edhe importet e pamjaftueshme qe vijne ne vend jane me se te paguara nga nafta dhe kromi shqiptar. Rusia nuk do ta garantoje mbrojtjen tuaj. Pse jo? Qeveria juaj flet per rrezikun/pushtimin e afert, ose nga Greqia ose nga Tito apo nga te ashtuquajturit "imperialiste". Nese ekziston nje rrezik i tille, perse Rusia, per te cilen ju po rrezikoni kaq shume, te mos thote qarte se do t'ju mbroje ajo? Nese nuk ka rrezik, atehere Hoxha po luan me patriotizmin tuaj per te ruajtur pushtetin e tij personal.

Edhe nje here, Shqiperise nuk i lejohet te jete nje anetare e "Cominform-it". Partite komuniste te Evropes Perendimore, megjithese jane ne opozite ne vendet e tyre, jane ftuar, por Enver Hoxha eshte refuzuar, me gjithe levdatat qe i ka bere Stalinit dhe faktin se ai eshte kryetari i nje qeverie komuniste. Perse eshte ky diskriminim kunder Shqiperise, nese Rusia ka nder mend ta mbeshtese ate permes gjithfare furtunash?Ju kujtohet menyra si Hoxha e lavderoi Stalinin per pervjetorin e tij te 70-te. Asgje nuk ishte me e tepruar. Ai madje planifikon nje statuje te Stalinit ne Tirane. Sidoqofte, ne takimin e ditelindjes per diktatorin rus ne Moske, u bene fjalime nga perfaqesuesit e te gjithe shteteve pro-Rusise ne Evropen Lindore, perveç njerit, dhe kjo ishte Shqiperia.

Ne numrin e datelindjes se gazetes zyrtare "Cominform", njerit vend nuk iu la vend mes artikujve qe lavderonin Stalinin, dhe ky vend ishte perseri Shqiperia. Keto mosperfillje te qellimshme duan te thone thjesht se Rusia po i ben linjat e terheqjes te qarta, ne rast se nje ndryshim i politikes do t'i sherbente interesave te saj. Pyetja qe shqiptaret patriote, cilado qofte partia e tyre, po i bejne vetes, eshte se pse edhe pas kaq shume mosperfilljesh, secila ne vetvete nje paralajmerim, Enver Hoxha vazhdon politiken e tij te izolimit te Shqiperise dhe e ekspozon ate ne opinionin e botes, e cila ajo e ka fyer dhe perqeshur. Besimi i tepruar ndaj nje vendi si mik apo mbrojtes eshte politike fatale per Shqiperine.

Kjo u provua me fashizmin e Musolinit. Kur Enver Hoxha foli per Titon ne te njejten menyre te tepruar qe tani ben per Stalinin, ai ishte i pergatitur ta linte Shqiperine te behej republika e shtate e Federates Jugosllave. Dhe ne ato dite, ruset, te cileve ai iu sherben me kaq devotshmeri, nuk ngriten asnje gisht per te shpetuar vendin tuaj. Per sa kohe qe Tito ishte besnik ndaj tyre, ai u lejua te bente çfare deshironte.

Vetem kur ai tregoi shenja rebelimi, Rusia u perpoq ta ruante Shqiperine, jo per veten e saj, por si nje baze per operacionet rebele te Greqise dhe per operacionet e ardhshme kunder Titos. Hoxha atehere lejoi qe Shqiperia te perdorej si per nje aventure, e cila nuk do t'i sillte asaj asnje avantazh nese do te dilte me sukses, por rrezikonte shkaterrimin nese deshtonte. Greqia kerkon pjese te Shqiperise jugore me justifikimin qe kufiri i tanishem ndihmon forcat sulmuese, dhe ajo citon se pushtimi fashist i vitit 1940 e provon kete. Ne vend qe t'i tregoje botes se Greqia nuk eshte ne nje rrezik te tille tani, dhe keshtu te minimizoje forcen e argumentit grek, Hoxha iu beri kerkesave te Greqise propaganden me te madhe qe mund te benin.

Ai lejoi qe nje ushtri rebele greke te perdorte territorin shqiptar, dhe saktesisht territorin ne fjale, qe te vazhdonin luften civile ne Greqi. Ky ishte nje gabim, pasi e komprometonte Shqiperine para opinionit te botes. Ishte gjithashtu nje gabim i trashe, pasi nje politike e tille ishte e thene te deshtonte. E si mund te besohej se Rusia, e cila "nuk do te rrezikonte te perfshihej ne lufte per portin Adriatik", te pergatitej te rrezikonte seriozisht me Greqine perballe premtimit te presidentit Truman per mbeshtetje per qeverine greke? Çfare dallimi per Enver Hoxhen qe e ka vendosur absolutisht veten gabim per hir te nje politike qe ishte e thene te deshtonte ne çdo rast.

Edhe sikur komunistet greke ta kishin fituar luften e tyre civile, kush ju garantonte ju se ata nuk do te kerkonin popullaritet mes nacionalisteve ne shtepi, duke kerkuar Shqiperine Jugore, ashtu si komunistet e Qipros tani jane bashkuar me Krahun e Djathte per ta kerkuar ishullin per Greqine?Rezultati i kesaj nderhyrjeje te pavlere ishte se pjesa tjeter e botes u trazua per te ndihmuar Greqine t'i rezistonte dominimin komunist. Per kete arsye, nje ushtri greke shume e stervitur, krejtesisht e modernizuar, me e madhe dhe me e modernizuar, qendron ne kufirin jugor. Pergjate kufirit verior dhe lindor qendron ushtria e Jugosllavise, qeveria e te ciles po ofendohet nga Radio Tirana me gjithe forcen qe ka ne dispozicion.

Ne perendim, dera juaj per ne Evrope eshte e mbyllur, me perjashtim te nje rryme te mjere nga anijet ruse. Dhe kur Enver Hoxha dhe miqte e tij ruse ju kane drejtuar ne buze te shkaterrimit, e pashembullt ne historine e Shqiperise, i eshte lene te ashtuquajturve "imperialiste", Britanise dhe Amerikes, te keshillojne, te pajtojne dhe t'u mposhte. Me nje diference te ngushte, Shqiperia ka fituar nje here kunder mundesise per ta rindertuar lirine e saj kombetare ne menyren e saj, dhe shqiptaret ju kujtohen miqte e tyre ne boten e lire, te cilet nuk e humbasin respektin per ju, edhe kur zeri i vertete meket nen diktaturen. Por rreziku ndaj Shqiperise per politiken e nxituar te Hoxhes mbetet, dhe eshte detyra e shqiptareve te mendojne per menyrat ne te cilen ato rreziqe mund te kalohen.
usertype:1 tt= 0
Amantin
Share to: Facebook Twitter MSN linkedin google yahoo 3# 



Rank:Diamond Member!

Score:625
Posts:625
Registered:07/10/2012
Time spent: 23 hours

RE:Enver Hoxha -Pro dhe Kunder-
(Date Posted:14/10/2012 14:04)

10 misteret qe mori me vete Enver Hoxha

Shkruar nga: Tirana Observer
Postuar më: 3 vite më parë

10 misteret qe mori me vete Enver Hoxha ARTIKUJ TE TJERE
Parada '79, si u helmua kuadrati me skenderbegas »
Ugjente pune te pakten 70 vetave, te gjithe vartes,...
Libri me dedikim i Enver Hoxhes »
Ne mjediset e Arkivit Qendror te Shtetit eshte mbajtur...
'Deformimi i Kanunit na ka prishur imazhin ne bote' »
Ashtu si? e definon dhe Kadare flamen epidemike qe po pushtonte...
Enver Hoxha eshte njeriu i cili ne historine e Shqiperise ka marre me vete shume mistere, jo vetem si drejtues i nje sistemi i cili kishte ne thelb te fshihte te verteten por dhe si nje diktator i famshem ne periudhen qe drejtoi vendin. Misteret e Hoxhes fillojne qe ne rinine e hershme te tij ku edhe sot nuk njihet aktiviteti, shkollimi dhe formimi intelektual. Askush nuk thote dot me siguri nga erdhi dhe si arriti te mbante nen urdhra nje popull qe historikisht njihej per kryeneçesi ndaj udheheqesve.

Misteret vijojne me marrjen e PKSH-se, marrjen e pushtetit, afrimin me Lindjen, eliminimin e kundershtareve dhe aleateve te tij, prishjen e marredhenieve me aleatet me te medhenj te Shqiperise, Rusine dhe Kinen, planet kunder tij nga anglo-amerikanet per ta rrezuar dhe deri ne fund te “heqja qafe” e Mehmet Shehut dhe Kadri Hazbiut. Edhe momenti i fundit i jetes se tij eshte i mbushur me mistere, semundjet e tij kurre nuk u bene publike, po ashtu vdekja u arrit te mbahej e fshehte per dy dite. Me 11 prill behen 25 vjet qe Enver Hoxha ka nderruar jete, por thuajse eshte bere shume pak per te zbuluar misteret e tij. “Tirana Observer” boton sot dhjete mistere, te cilat ne shkrimet e ardhshme do te jene objekt studimi me i thelluar per te zbardhur jeten e njeriut me te perfolur te Shqiperise. Enver Hoxha eshte nder te paktet, qe kundershtaret e donin nga frika dhe te vetet e donin nga mallengjimi. Sistemi qe ai instaloi ne Shqiperi me gjithe perparesite dhe mangesite qe ka, kurre nuk mund te hiqet nga memoria historike e vendit. Çdo fakt i ri qe del per diktatorin komunist, aq me shume rrit pikepyetjet per te kaluaren e tij. Ne keto 20 vjet jane thene e sterthene nje pafundesi faktesh per te, por askush nuk ka marre persiper te beje nje biografi te tij, jo vetem per ndjesite qe ai shkakton ne popull, por dhe per faktin se do duhet nje pune voluminoze nga historiane serioze per te nxjerre ne drite anet e erreta te Enver Hoxhes.

1. Mosha e rinise se Enver Hoxhes edhe sot ka pikepyetje te medha. Ish-diktatori komunist, ne kujtimet e tij e kalon periudhen e rinise si revolucionar, por kurre nuk jepen permasat reale te aktivitetit. Pse nuk e shau kurre pushtetin e Mbretit Zog?

Ish-diktatori komunist eshte padyshim njeriu qe ka marre me vete ne boten e pertejme me shume mister se çdokush tjeter qe ka drejtuar kete vend. Misteri i pare, qe edhe ne ditet e sotme ka te beje me rinine e tij, shkollimin dhe aktivitetin ne France. Pjesa e erret e jetes se ish-udheheqesit komunist, Enver Hoxha, ajo qe ka te beje pikerisht me vitet e rinise se tij, eshte formesuar ne kujtimet e tij dhe ne tekstet e pafundme te biografeve te tij, si kohe aktiviteti revolucionar, pa marre asnjehere permasat e saj reale dhe te verteta. Aktiviteti i djaloshit Enver Hoxha, sidomos ne periudhen 1927-¬1939, ngec ne arkiva, si edhe kuptohet hija e 50 vjeteve te regjimit te tij, ka bere ketu punen e saj. Aktiviteti "revolucionar" i djaloshit Hoxha, ne keto vite, ka te beje me qendrimin e tij ne Korçe (1927-¬1930), "studimet" ne Montpelje (1930-¬1934), jetesa ne Paris (1934-¬1935), detyra e diplomatit ne Bruksel (1935¬-1936) dhe ardhjen ne liceun e Korçes, ne kohen kur ketu kish filluar perhapja e propagandes bolshevike dhe kerkohej qe te kontrollohej nga sherbimi sekret. Ne misteret e shumta qe mbulojne jeten e ish-diktatorit komunist, eshte ajo qe Enver Hoxha kurre nuk e shau sherbimin sekret te Mbretit Zog, ndonese nuk la qelize te ketij regjimi pa share e mallkuar. Se dyti, asnjehere Hoxha ne kujtimet e tij kilometrike dhe as biografet e tij te shumte, nuk japin sqarime pse shefi i mevonshem i komunisteve nuk kreu sipas ligjit, sherbimin e detyrueshem ushtarak.

2. Nje nga misteret e medha te Enver Hoxhes eshte padyshim dhe ardhja e tij ne krye te Partise Komuniste me 8 nentor 1941. Ne mbledhje ai nuk u caktua te ishte drejtues, nderkohe qe me pare del si lider i komunisteve, cili ishte ndikimi i jugosllaveve ne ngritjen e tij?

Mbledhja per formimin e PKSH filloi ne mbremjen e 8 nentorit 1941 dhe aty erdhen perfaqesuesit e tre grupeve. Nga Grupi i Korçes ishte Koço Tashko, Pilo Peristeri, Koçi Xoxe dhe Sotir Vullkani. Nga Grupi i Shkodres ishin Qemal Stafa, Vasil Shanto, Kristo Themelko dhe Tuk Jakova. Kurse nga Grupi i te Rinjve ishin Sadik Premtja, Anastas Lula, Ramadan Çitaku dhe Sinan Hasani. Po keshtu aty ishin prezent dhe Miladin Popoviç e Dushan Mugosha, per te cilet te tre grupet kishin rene dakord qe te ishin si ndermjetes dhe t'i ndihmonin per punet procedurale. Ne mbledhje, ishte Koçi Xoxe ai qe mori ne dore frenat e partise, por me vone kjo gje u kalua ne hije dhe drejtimin e PKSH-se e merr Enver Hoxha, i cili e drejton deri ne prill te vitit 1985.

3. Vrasja e Qemal Stafes eshte nje pjese e erret e historise se Enver Hoxhes. Edhe pse ish-sekretari i Rinise Komuniste u vra nga pushtuesit enigme, kane ngelur arsyet e urdhrit ndaj ti per te shkuar ne Vlore ne 5 maj te vitit 1942.

Ne daten 4 maj 1942, Qemal Stafes iu caktua nje detyre nga udheheqesi i PKSH-se, Enver Hoxha, per te shkuar ne qytetin e Vlores. Qemali, duke qene ne ilegalitet te plote, strehohej ne nje shtepi tiranase, e cila nuk bente pjese te shtepite e dyshuara per strehim komunistesh. Vendndodhjen e tij ne ate shtepi e dinin shume pak veta, midis tyre dhe Enver Hoxha. Asnjehere nuk ka dale me siguri nese ishte nje kurth prezenca e Qemal Stafes ne ate shtepi, apo ishte thjesht nje rastesi. Megjithate, gjate periudhes se komunizmit nuk eshte folur shume me kete teme pasi ishte e ndaluar nga diktatura. Mos hapja e diskutimeve gjate asaj kohe per vrasjen e Qemal Stafes, ka bere qe pas viteve '90 te diskutohet qe vrasja e tij te kete ardhur si pasoje e ndonje drejtuesi te larte te Partise Komuniste te asaj kohe, qe ishte ne dijeni te vendndodhjes se tij. Por te gjitha keto dyshime nuk jane zbardhur ende, megjithese shpeshhere te njohurit apo personat qe kane qene deshmitare te asaj kohe, kane hedhur idene duke e argumentuar me dokumente faktin se Qemal Stafa mund te jete spiunuar. Fakt eshte qe djali 21-vjeçar nuk arriti te realizonte dot deshirat dhe synimet qe ai kishte.

4. Marrja e pushtetit dhe nisja e spastrimeve politike, çfare ndikimi kishin jugosllavet dhe ruset ne vendimmarrjen e Hoxhes, pse i prishi marredheniet me Titon dhe çfare synonte me refuzimin e planit Marshall?

Enver Hoxha ashtu dhe si Stalini njihet ne histori si diktator qe ka eliminuar me radhe bashkepunetoret e tij me te ngushte. Qysh nga vitet e Luftes, Hoxha nisi procesin e spastrimeve. Akuzat e para vijne per Qemal Stafes, vdekja e te cilit edhe ne ditet e sotme eshte e mistershme. Kulmi eshte denimi i Koçi Xoxes, apo dhe vetevrasja e Nako Spiru. Ne vitin 1948 Hoxha prishi marredheniet me nje nga aleatet e tij te ngushte, qe drejtonte Jugosllavine, Jisif Tito. Nje vit perpara kesaj, Enver Hoxha kishte refuzuar te merrte pjese ne planin Marshall. Fakti qe Hoxha refuzoi planin Marshall erdhi dhe per faktin se do te cenohej ndjeshem marredhenia me Stalinin, qe aso kohe ishte aleati me i ngushte i Shqiperise dhe i vete pushtetit komunist. Plani Marshall, si nje plan per rimekembjen e ekonomise, nese do te pranohej nga Shqiperia, do te sillte nje sere perparimesh ne vend. Edhe sot kane mbetur mister bisedat e Hoxhes me Stalinin per te refuzuar propozimin amerikan.

5. Arsyet e eliminimit te disa figurave kryesore qe ishin bashkepunetore te tij si Koçi Xoxe dhe te tjere, jane padyshim sekrete qe Enver Hoxha i ka marre ne varr. Cilat jane taktikat e tij per te mbajtur dhe konsoliduar pushtetin? Si u perball me tentativat per ta rrezuar nga pushteti, çfare qendrimi mbajti me diversantet?

Misterin per denimin e Koçi Xoxes, fare mire e zbardh deshmia e Prokurorit te Pergjithshem te asaj kohe, Bedri Spahiut. Ashtu siç deklaron vete Spahiu, ai u detyrua qe te deklaronte se Koçi Xoxe ishte fajtor. Duhet thene qe pendimi i Bedri Spahiut behet me i besueshem kur kujton qe keta te dy kishin marredhenie jo fort te ngrohta. Me vdekjen e tij, Koçi Xoxe mori dhe shume mistere. Ishte apo jo agjent i jugosllaveve? Kishte plane per rrezimin e Enver Hoxhes, donte apo nje rilidhje me shtetin fqinj, keto e te tjera mistere mbulohen me trupin tij. Gjate gjithe periudhes qe Enver Hoxha ishte gjalle, deri ne vitin 1985 propagandoi me te madhe qe Koçi Xoxe e kishte tradhtuar ate vete, por edhe atdheun, duke punuar per armiqte me te medhenj, siç i cilesonte Enver Hoxha, jugosllavet. A ishte Koçi Xoxe agjent i jugosllaveve, pse e denoi Enveri me nje motivacion te tille absurd po t'u referohesh rrethanave te kohes? Ne kohen e Luftes, Shqiperia kishte marredhenie shume te mira me shtetin jugosllav. Kjo erdhi per nje sere arsyesh, por sidomos per faktin qe kishin nje qellim te perbashket, ate te luftimit te armikut nazi-fashist, i cili kishte marre me dhune territorin e dy vendeve, por edhe bashkimi drejt nje ideali siç ishte komunizmi. Me mbarimin e Luftes edhe marredheniet midis ketyre dy vendeve filluan te ftoheshin.

Keshtu, ne vitin 1948 vjen dhe divorci i nje marredhenieje disavjeçare. Por kete zhvillim do te vinin dhe viktimat e para pas saj. Keshtu Koçi Xoxe, i cili kishte qene ne marredhenie mjaft te mira me jugosllavet, u etiketua nga Enver Hoxha dhe klika e tij drejtuese, si nje agjent me rrezikshmeri te larte dhe nje devijant i asaj qe quhej "vija e Partise". Goditjen me te madhe ndaj ushtarakeve te larte, Enver Hoxha e filloi ne prag te Kongresit te Pare te PKSH-se. Asokohe dhe me pas, gjate vitit 1949, Enver Hoxha goditi bashkepunetorin e tij me te afert gjeneral-leitenant, Koçi Xoxen. Me 1949 Shtetet e Bashkuara dhe organizata te zbulimit britanik ishin duke punuar me Mbretin Zog. Ata rekrutuan refugjate shqiptare dhe emigrante nga Egjipti, Italia, dhe Greqia, ata qe ishin trajnuar ne Qipro, Malte dhe Republika Federale e Gjermanise dhe ata te infiltruar ne Shqiperi. Njesitet guerile hyne ne Shqiperi ne vitin 1950 dhe 1952, por ata u vrane apo u kapen nga forcat e sigurimit shqiptar. Kim Philby, agjent i dyfishte sovjetik, duke punuar si nje oficer nderlidhes ne mes te sherbimit te zbulimit britanik dhe Shtetet e Bashkuara, Central Intelligence Agency, ka zbuluar detajet e planit te infiltrimit ne Moske, si dhe menyren se si Enver Hoxha arriti te mbante pushtetin.

6. Pse i prishi Shqiperia marredheniet me Jugosllavine, Rusine dhe me pas me Kinen, çfare qellimi kishte Enveri me izolimin e vendit, pse nuk kerkoi aleate te rinj ne vendet komuniste?

Padyshim qe ne listen e gjate te mistereve te cilat Enver Hoxha i ka marre ne boten e pertejme jane dhe arsyet e prishjes se marredhenieve te Shqiperise me tre vende ish-komuniste siç ishte Jugosllavia, Bashkimi Sovjetik dhe Kina. Pas prishjes se marredhenieve me Jugosllavet, Enver Hoxha, nje dekade e gjysme me vone u prish dhe me ruset, te cilet sipas tij kishin shkelur vijen marksiste-leniniste dhe nuk perfaqesonin me as idealet e Stalinit. Kjo padyshim mbetet objektiv studimi per historiane te ndryshem, pasi eshte e pamundur qe te gjesh nje arsye te vertete perse Hoxha largohet nga aleati i tij me i madh qysh prej ardhjes ne pushtet. Pas BS, Enver Hoxha afrohet me Kinen, e cila po e ndihmonte mjaftueshem ekonomikisht vendin tone. Mirepo dhe kjo marredhenie do te pesonte krisje ne menyre te pashpjegueshme. Politika e Shqiperise ishte nje gershetim i maoizmit dhe respektit per Stalinin, busti i te cilit ishte karakteristike ne çdo qender te qyteteve dhe fshatrave te Shqiperise. Por, pavaresisht borxhit ekonomik te Shqiperise ndaj Kines, i cili zinte nje pjese te madhe te mallrave te importuara ne vend, qe nga letrat higjienike, e deri tek traktoret, sloganet qe vleresonin miqesine Shqiperi-Kine, shiheshin shume rralle. Thuhej se Hoxha nuk ishte i kenaqur me pajtimin e Kines me Shtetet e Bashkuara te Amerikes. Ne vend gjendeshin shume pak keshilltare kineze. Ata te gjithe mbanin veshje perendimore. Ne historiografine e Shqiperise, prishja e marredhenieve te Shqiperise me tre aleate te rendesishem te saj, eshte ende e pazbardhur dhe do te duhet ende nje kohe e gjate per ta zbardhur.

7. Si ruhej Enver Hoxha, çfare te vertete ka lidhur me sozite e tij dhe kush ishin ata qe Hoxha i shikonte realisht si armiq te tij?

Ka patur apo jo sozi Enver Hoxha? Pyetja qe ka munduar prej kohesh shqiptaret, ka marre pergjigje nga me te ndryshmet. Por ne vend qe te sqaronin, ato e kane dendesuar edhe me teper mjegullen rreth temes intriguese. Vetem tashme, pas 18 vitesh pas vdekjes se njeriut qe udhehoqi me dore te hekurt Shqiperine, nje deshmitar pranon te flase. eshte rrefimi i njerit prej njerezve te sigurimit te afert te jetes se Hoxhes, ai qe duket se ka shkundur pluhurin qe mund te varroste perfundimisht enigmen e madhe. Historia e tij dhe e sozive te Hoxhes, eshte e thjeshte. Enver Hoxha jo vetem ka patur dytes, por njerezit ne nje rol te tille, mesohet te kene qene plot kater. Per sigurimin e jetes se Enver Hoxhes, ne udhetimet jashte Tiranes, sidomos gjate pushimeve ne malin e "Dajtit", ne vilat e plazhit te Durresit, ne Vlore, Pogradec ose vizita te ndryshme te vendit, mobilizohej Drejtoria e dyte ose drejtoria e "sigurimit te Udheheqjes", Garda dhe grupi i sigurimit te afert.

Byroja Politike kishte hartuar nje rregullore te posaçme, e cila detyronte te gjitha Deget e Puneve te Brendshme ne rrethet ku do te kalonte autokolona, te qendronin ne gatishmeri numer nje, 24 ore perpara dhe per disa ore me pas, bllokohej qarkullimi i automjeteve ne rruge. Te gjithe shqiptareve, qe kane jetuar ne ate kohe ne qendrat e banimit prane rrugeve nacionale, i ka rene rasti te pakten qe nje here ne jete te jetojne kete skene: "Nje autokolone me 4-5 makina levizte me shpejtesi, por pa zhurme, pa sirena e drita te ndezura. Ne mes te tyre, zakonisht qendronte nje limuzine e zeze, e ndryshme nga benz-at e zinj te udheheqesve te tjere komuniste. Nje grumbull i tille makinash luksoze ishte nje ngjarje e jashtezakonshme per rruget e vendit, ku nuk lejoheshin makinat private. Kjo autokolone, qe ishte me e gjate se e udheheqesve te tjere, ishte shenja me e mire se ne te po udhetonte Enver Hoxha. Ajo qe eshte e vertete ne te gjithe kete histori, eshte fakti se sozite e tij, me se shumti ishin manekine, pra njerez qe mbanin veshur brenda makines gjate udhetimit, vetem rrobat e tij. Halim Zano, Axhem Abazi, Kadri Bregu e Qazim Malaj nuk kane "luajtur" kurre Enver Hoxhen jashte hapesires se brendshme te "Mercedezit" te zi.

Megjithese askush nuk e pranon kete fakt zyrtarisht, ai ruhet ende, madje me fanatizem, si nje nga shume enigmat qe kane shoqeruar regjimin komunist ne Shqiperi. Por, per te kuptuar me se miri detyren specifike ekstra te kater sozive te diktatorit, mjafton te permendet nje fakt i panjohur: Megjithese ata kane siguruar ne 46 vjet pa nderprerje jeten e Hoxhes, ne dhjetera e qindra dalje te tij ne publik, portreti i tyre nuk figuron ne asnje prej mijera fotografive te publikuara te ish kreut te shtetit. Madje as ne njeren nga fotot e albumit te madh e luksoz te botuar me rastin e 80 vjetorit te lindjes se Enverit.

8. Ka pas nje plan te CIA-se per te eliminuar Enver Hoxhen? Pse Mehmet Shehu ishte i preferuari i amerikaneve, kur nderkohe ishte krahu i djathte i Hoxhes?

Ai qe hedh drite me shume mbi enigmen e ekzistences se nje komploti ne fund te viteve '40 dhe fillim te viteve '50, kunder qeverise komuniste ne Shqiperi, eshte Nikolas Beathels. I cili, ne librin e tij "Tradhtia e madhe",- bazuar ne te dhenat e dokumenteve autentike arkivore te sherbimeve sekrete britanike dhe amerikane,- shkruan: "Qeverite amerikane dhe britanike, kishin miratuar ne parim nje operacion te fshehte me synimin per te shkeputur nje vend te Evropes Lindore nga blloku socialist. Per shume arsye, per realizimin e ketij objektivi, ishte zgjedhur Shqiperia. Ky ishte vendi me i vogel dhe me i dobeti ne radhen e vendeve te tjera socialiste. Ne jug kufizohej nga Greqia, aleate e Britanise se Madhe dhe SHBA. Teknikisht, Greqia, ne baze te ligjit mbreteror te Luftes se II Boterore, e konsideronte Shqiperine shtet armik dhe i kishte shpallur asaj lufte (nje vendim qe formalisht eshte ende ne fuqi?!). Ne veri dhe ne Lindje kufizohet nga Jugosllavia. Sipas eksperteve, Marshalli Tito, pas prishjes me bllokun socialist, do mbante nje qendrim neutral per çfaredolloj ndryshimi qe mund te ndodhte ne Tirane. Ne keto rrethana, Shqiperia dukej e izoluar dhe me mundesi te mira per t'u penetruar nga ajri dhe nga deti, prej ishullit te Maltes". Sipas Bethelit, "anglezet dhe amerikanet mbanin kontakte te vazhdueshme me grupet e emigranteve shqiptare, te gjithe fraksionet e te cileve filluan te bashkonin perpjekjet e tyre per çeshtjen e kunderrevolucionit".

Ne kete kohe, ne Itali ndodheshin 750 emigrante, ndersa ne Greqi, 800 shqiptare te arratisur. "Per te ndihmuar ne riorganizimin e emigracionit shqiptar, qeveria angleze dergoi ne Rome lordin Xhulian Emer". Zv/ Ministri i Luftes ne qeverine e Londres, pas eksperiences gjate luftes ne perberje te misioneve angleze ne territorin tone, konsiderohej si njohes i mire i Shqiperise. Britania vuri ne dispozicion te pergatitjes se grupeve desante, ishullin e Maltes, e cila "ishte nje baze e avancuar dhe terren i pershtatshem per imbarkimet e nevojshme dhe futjen e agjenturave permes detit dhe ajrit ne Shqiperi". Oficeret britanike Maikell Bruke dhe David Smajli, u moren me pergatitjen speciale te trupave desante. Nje grup ne perberjen e te cilit bente pjese edhe gruaja e Smajlit, Moy, e cila jepte mesimet e shifrimit te radiokomunikimit.

Ndersa amerikanet, moren persiper pjesen me te madhe te mbeshtetjes financiare dhe logjistike te operacioneve ushtarake. Si baze prapavije dhe depo materialesh, ata vune ne dispozicion aeroportin e Mhelus ne Libi. Gjate 5 viteve, per pergatitjen dhe realizimin e operacioneve desante per rrezimin e qeverise komuniste te Hoxhes, anglo- amerikanet angazhuan rreth 100 vete. Sipas ish-Drejtorit te CIA-s, Eilliam Colby, "operacioni deshtoi, sepse autoritetet shqiptare, kishin infiltruar ne organizatat e emigranteve dhe lokalizonin vendndodhjen e shumices se grupeve pothuajse qe ne kohen kur ata zbarkonin nga deti ose hidheshin me parashute". Tradhtia e Filbit nuk ishte e vetmja shenje e rrjedhjes se sekretit rreth operacioneve ne Shqiperi. Sipas Sherbimeve Sekrete Perendimore, kishte rrjedhje informacioni edhe nga ambientet e Komiteteve te emigracionit shqiptar ne Rome, ku personeli i ambasades shqiptare atje ishte shume aktiv. Po ashtu edhe ne Athine. Deshtimin ndoshta e ka pershpejtuar edhe vdekja e papritur ne 3 tetorin e 1949, e kreut te "qeverise shqiptare ne mergim", Mit'hat Frasheri. Sipas Beathelit, rreth kesaj vdekje ende te mistershme "ekziston edhe nje variant i vrasjes (shkaktimit te infarktit nepermjet ilaçeve apo nepermjet gazit nga agjentet e KGB-se). Kim Filbi, agjent i dyfishte, i cili kishte qene ne Londer ne shtator te vitit 1949, kur Mit'hat Frasheri e koleget e tjere te Komitetit "Shqiperia e Lire" ishin atje, mendohet se kishte njoftuar nderkohe agjentet e KGB-se ne New York qe te vepronin mbi Mit'hat Frasherin, ashtu siç kishin vepruar edhe mbi disa personalitete te tjera antikomuniste te Lindjes, si Stepan Bandera, Lev Rebet, Georgi Markov etj. Mit'hat Frasheri u gjend i vdekur siç supozohej nga njee atak zemre, atehere kur Kim Filbi udhetonte per ne New York me anijen "Coronia".

9. Pse i prishi marredheniet me Mehmet Shehun dhe me pas me Kadri Hazbiun, cilin kerkonte Enveri te linte pasardhes te tij, a ishte Ramiz Alia njeriu qe po projektonte per te drejtuar vendin? Çfare kishte biseduar me Hysni Kapon deri ne vitin 1979?

Jo rastesisht, vetem pak dite pas prishjes se lidhjes mes Silva Turdiut dhe Skender Shehut, gjerat moren per keq ne familjen kryeministrore. Para vdekjes misterioze te Mehmet Shehut, Byroja Politike gumezhinte me historine roze te djalit te kryeministrit dhe fanatiket e luftes se klasave luftuan me mish dhe me shpirt qe çifti te ndahej. Por, dilema me e madhe edhe sot e kesaj dite eshte nese historia e Silva Turdiut u perdor si arme ne luften e brendshme te Byrose, apo ajo ishte thjesht nje viktime ne kurthet e Bllokut? Ne debatet e shumta te eksperteve dhe historianeve, kur flitet per kryeministrin me jetegjate te regjimit komunist, jepen detaje qe tregojne se ne nivelet e larta te Partise Komuniste, Shehu kishte jo pak kundershtare, te cilet luftonin me çdo mjet qe te gjenin prova per ta rrenuar karrieren e tij. Njera prej armeve qe u perdor ishte vajza me biografi jo te mire qe hyri ne shtepine e kryeministrit. Por ka edhe hipoteza te tjera, te cilat lidhen me motive te tjera, te cilat e shtyne kryeministrin t’i jepte fund jetes. Gjithsesi, prishja e nje lidhjeje perfundoi me nje fund tragjik edhe per Mehmet Shehun dhe rrenimin e familjes se tij. Po ashtu, disa kohe me vone Enver Hoxha denoi Ministrine e Brendshme, te ciles i kishte besuar nje pjese te mire te pushtetit. Edhe denimi i Kadri Hazbiut mbetet misterioz. Ka shume hipoteza lidhur me denimin e tij. Ato qe me shume duket se kane zene vend, jane hipotezat e frikes se Hoxhes per marrjen e pushtetit nga nje njeri i cili dilte nga sfera e influences se tij. Mendohet se Hoxha si pasardhes te tij kishte parashikuar Hysni Kapon. Por vdekja e tij ne vitin 1979 prish planet dhe ne skene del ideja e Ramiz Alise. Per te trasheguar pushtetin tek Ramiz Alia, sigurisht duhej te largoheshin njerezit me te forte siç ishin Mehmet Shehu dhe Kadri Hazbiu.

10.Misteri i fundit eshte padyshim semundja dhe vdekja e Enver Hoxhes. Pse u mbajt semundja dhe vdekja, e fshehte per nje kohe te caktuar?

Enveri ishte nje koleksion semundjesh. Kishte pasur dy hemorragji cerebrale, me 1983-in dhe 1984-en, kishte humbur gati krejtesisht syte ne menyre te pakthyeshme, nderkohe qe dy dite para vdekjes kishte kaluar edhe infarkt. Tashme eshte shkruar mjaft per faktin se diabeti i rende kishte ndikuar ne kete fund te keq. Humbja progresive e mundesive te tij fizike dhe intelektuale nuk zbuti aspak pushtetin e tij te tmerrshem, ate pushtet, qe njerezit e tij te aferm, me nje fshehtesi gjithnje e me te madhe, e ruanin deri ne absurditet, duke shkaktuar situata tragjike. Momentet e fundit te Hoxhes jane shoqeruar nga hije dyshimi te medha. Dyshimtare te kohes tregojne se vdekja e tij u mbajt e fshehte per dy dite. Me 11 prill te 1985 Enver Hoxha deklarohet zyrtarisht i vdekur. Ceremonia e tij u shoqerua me homazhe madheshtore, sa ne psikozen e njerezve u duk se nga ai moment e pas Shqiperia nuk do te kishte me te ardhme. Trupi i tij u vendos ne varrezat e deshmoreve. Shume pikepyetje u ngriten asokohe, nese do te ishte Piramida vendi ku do te vendosej trupi i balsamosur i Enver Hoxhes.

Misteret e Enver Hoxhes

1. Mosha e rinise se Enver Hoxhes edhe sot ka pikepyetje te medha. Ish-diktatori komunist, ne kujtimet e tij e kalon periudhen e rinise si revolucionar, por kurre nuk jepen permasat reale te aktivitetit. Pse nuk e shau kurre pushtetin e Mbretit Zog?

2. Nje nga misteret e medha te Enver Hoxhes eshte padyshim dhe ardhja e tij ne krye te Partise Komuniste me 8 nentor 1941. Ne mbledhje ai nuk u caktua te ishte drejtues, nderkohe qe me pare del si lider i komunisteve, cili ishte ndikimi i jugosllaveve ne ngritjen e tij?
3. Vrasja e Qemal Stafes eshte nje pjese e erret e historise se Enver Hoxhes. Edhe pse ish-sekretari i Rinise Komuniste u vra nga pushtuesit enigme, kane ngelur arsyet e urdhrit ndaj ti per te shkuar ne Vlore ne 5 maj te vitit 1942.

4. Marrja e pushtetit dhe nisja e spastrimeve politike, çfare ndikimi kishin jugosllavet dhe ruset ne vendimmarrjen e Hoxhes, pse i prishi marredheniet me Titon dhe çfare synonte me refuzimin e planit Marshall?

5. Arsyet e eliminimit te disa figurave kryesore qe ishin bashkepunetore te tij si Koçi Xoxe dhe te tjere, jane padyshim sekrete qe Enver Hoxha i ka marre ne varr. Cilat jane taktikat e tij per te mbajtur dhe konsoliduar pushtetin? Si u perball me tentativat per ta rrezuar nga pushteti, çfare qendrimi mbajti me diversantet?

6. Pse i prishi Shqiperia marredheniet me Jugosllavine, Rusine dhe me pas me Kinen, çfare qellimi kishte Enveri me izolimin e vendit, pse nuk kerkoi aleate te rinj ne vendet komuniste?

7. Si ruhej Enver Hoxha, çfare te vertete ka lidhur me sozite e tij dhe kush ishin ata qe Hoxha i shikonte realisht si armiq te tij?

8. Ka pasur nje plan te CIA-se per te eliminuar Enver Hoxhen? Pse Mehmet Shehu ishte i preferuari i amerikaneve, kur nderkohe ishte krahu i djathte i Hoxhes.

9. Pse i prishi marredheniet me Mehmet Shehun dhe me pas me Kadri Hazbiun, cilin kerkonte Enveri te linte pasardhes te tij, a ishte Ramiz Alia njeriu qe po projektonte per te drejtuar vendin? Çfare kishte biseduar me Hysni Kapon deri ne vitin 1979?

10. Misteri i fundit eshte padyshim semundja dhe vdekja e Enver Hoxhes. Pse u mbajt semundja dhe vdekja e fshehte per nje kohe te caktuar?

Kush ishte Enver Hoxha

Lindi me 16 Tetor 1908 ne lagjen "Palorto", Gjirokaster (Shqiperi), ne familjen e nje nepunesi qe per shume vite kishte emigruar ne Amerike. Mesimet e para i mori ne Gjirokaster, pastaj vijoi studimet ne Liceun e Korçes. Ne vitin 1930 shkoi te studionte, me nje burse studimi shteterore, ne Fakultetin e Shkencave Shoqerore ne Montpelje te Frances, por shume shpejt e la. Pas nje viti ne Fakultetin e Biologjise ai shkoi ne Paris ku kerkoi te studionte ne Fakultetin e Filozofise. Ne Nentor te 1933-tes la Parisin per te punuar si sekretar ne Konsullaten Shqiptare ne Bruksel. Aty filloi studimet universitare ne Fakultetin e Jurisprudences dhe vazhdoi me korrespondence studimet e filluara ne Paris. Per shkaqe politike u pushua nga puna dhe ne vitin 1936 u kthye ne Shqiperi.
Sekretar i Pergjithshem i KQ te PKSH 1943-1948.
Sekretar i Pare i KQ te PPSH-se 1948-1985.
Kryeminister i Shqiperise me mandat nga 22 tetori i vitit 1944 gjer me 10 janar te vitit 1946 si pjese e kabinetit te pare komunist.
Kryetar i Keshillit te Ministrave me mandat nga 22 marsi i vitit 1946 gjer me 30 qershor te vitit 1950.
Ministrave i Jashtem i Shqiperise me mandat nga 22 marsi i vitit 1946 gjer me 30 qershor te vitit 1950.
Kryetar i Keshillit te Ministrave me mandat nga 5 korriku i vitit 1950 gjer me 23 korrik te vitit 1953.
Ministrave i Jashtem i Shqiperise me mandat nga 5 shtatori i vitit 1950 gjer me 23 shtator te vitit 1953.
Kryetar i Keshillit te Ministrave me mandat nga 23 korriku i vitit 1953 gjer me 19 korrik te vitit 1954.
Gjate vitit 1980 u diagnostikua me semundjen e diabetit dhe ne 1983 peson nje ishemi cerebrale, e cila ju perserit ne vitin 1984. Me 11 Prill 1985 nderron jete ne Tirane. Ne vitin 1990, me renien e regjimit diktatorial qe ai instaloi, çdo embleme dhe simbol i tij u shkaterrua plotesisht, dhe u cilesua si diktatori.
usertype:1 tt= 0
Amantin
Share to: Facebook Twitter MSN linkedin google yahoo 4# 



Rank:Diamond Member!

Score:625
Posts:625
Registered:07/10/2012
Time spent: 23 hours

RE:Enver Hoxha -Pro dhe Kunder-
(Date Posted:14/10/2012 14:08)

 





 



(Message edited by Amantin On 14/10/2012 14:09)
usertype:1 tt= 0
Amantin
Share to: Facebook Twitter MSN linkedin google yahoo 5# 



Rank:Diamond Member!

Score:625
Posts:625
Registered:07/10/2012
Time spent: 23 hours

RE:Enver Hoxha -Pro dhe Kunder-
(Date Posted:14/10/2012 14:11)

“Njeriu i përbindshëm”: Enver Hoxha



Ramiz Alia pas vdekjes denoncon një nga veprat e përbindëshit Hoxha: tufëzimi i bagëtisë ishte krim shume me i rende se vrasjet ne “luftën e klasave”
Për here te pare, ne një interviste qe kërkoi te botohej pas vdekjes, diktatori i fundit komunist Ramiz Alia pranon një nder krimet me te mëdha te kryera ne kohen e diktatorit Enver Hoxha – tufëzimi i bagëtisë se oborreve kooperativiste. Me ketë akt jo vetëm qe u dëmtuan dhe u theren me mijëra koke bagëti por, jo vetëm qyteti por edhe fshati filloi te lëngoje për piken e qumështit apo te dhalles, për pak djathë. Ky problem nga historiografia dhe nga publicistika trajtohet si një diçka e kaluar dhe e harruar.
Ne te vërtete këtu kemi te bëjmë me një nder krimet me te renda te komunizmit dhe te Enver Hoxhës.
Pse, Ramiz Alia e thotë hapur dhe shkoqur se demet e asaj qe u quajt lufta e klasave, por, qe ne thelb nuk kishte te bënte me klasat, por me terrorizmin partiak e shtetëror, nuk “ishin asgjë” para dëmeve nga tufëzimi. Kjo rrjedh sepse vrasjet, burgimet, internimet ishin gjeja me e natyrshme për partine komuniste. Kjo u pranua njëzëri nga te gjithë pjesëtaret e Plenumit te II-te, duke përfshire edhe Enver Hoxhën. Po jap disa citate: 1. Sejfulla Maleshova: “Unë jam çuditur kur thuhet se sa me brutal e terrorist te jete një njeri, aq me komunist është, dmth i masim shoket nga brutaliteti dhe kriminaliteti..ne Partine tone po duken simptomat e degjenerimit nga parti politike ne bande kriminelesh” . 2. Enver Hoxha: “Vija terroriste ishte me e theksuar te Dushani dhe tek Aliu me Lirinë…Ne ketë pike unë isha pasqyre e Aliut..kur thuhej se ky apo ai vepronte keq, dhe vendosnim ta vrisnim”. 3. Tuk Jakova: “sot ushtria… ka dale te mbysë popullin…Partizanet vrasin vete pa i vene përpara gjyqit fare”. 4. Gogo Nushi: “Tuku tha se ne ushtri ka tendenca terroriste. Jo vetëm ne ushtri, por edhe ne parti, ne udhëheqës bile. Dihet se ç’ka bere brigada e I kudo…Kjo ka qene jo vetëm për kundërshtaret, por edhe për ata qe ishin anëtare partie e qe kishin një pakënaqësi… ketë shpirt kriminaliteti e kemi pare ditët e fundit ne Tirane”. 4. Hysni Kapo: “gjeja me e keqe ka qene fryma terroriste si ne organizatat, ashtu edhe ne ushtri”. 5- Manush Myftiu: “ Ne Kurdari vendosem (Besniku) qe te pushkatohej kushdo qe te gjendej rrugës. Dhe kështu u be…U bene gjithë te keqiat qe mund te bënte një force mercenare. Partizani kapte pulën, e rripte dhe e piqte vete.”
Terrorizmi u be vije sepse ne fund te fundit ishte një vazhdimësi e diktuar nga ish grupet komuniste. Ketë e përforcon edhe letra e vrasësit Mehmet Shehu drejtuar Dushan Mugoshes: “Nuk kishim parti, por kishim e ishim “komuniste bashibozuke”, “ishim një turli me zarzavate te hidhura”.. ke do te lesh pranë Shtabit te Përgjithshëm? Kujt do t’ia besosh ketë mision special, or t’u shoftë soji e t’u befte na-a-a-a?!!!”. Dhe, “misioni special” i Popovicit dhe Mugoshes dihen: nënshtrimi i Shqipërisë dhe Kosovës.
Pra, Ramiz Alia thotë te vërtetën nga një parti terroriste, nga komuniste bashibozuke nga një turli me zarzavate te hidhura me ne krye Enver Hoxhën nuk mund te prisje gjë tjetër veç vrasjeve, torturave, burgosjeve, internimeve. Te gjitha këto justifikohen për Aline, për vete natyrën e Partisë.
Gjithsesi Alia thuajse i shndron ne zero gjithë ato veprime makabre. Veprimet e renda qe u bene ne ekonomi, sidomos tufëzimi i bagëtisë ishte një krim shumëfish me i madh për një popull qe ishte ne lëngim, ishte një “vrasje e ngadalshme” e një populli te tere, “vrasje” qe ne fund te fundit ndikoje ne një shkalle shume te madhe ne kolapsin e atij qe u quajt rend socialist, por, qe unë dyshoj te ishte i tille.
Me ketë ndoshta do te “laje duart” pse Shqipëria kur Alia u be diktator po fundosej thelle e me thelle ne humnerë, nuk është “faji” i tij por i Enver Hoxhës. Qe është faji i Enver Hoxhës është problem i mirënjohur, po te ishte i dikujt tjetër thjesht “do pushkatohej” dhe do behej ndonjë arnim. Por edhe Alia nuk është pa faj: ai ka përgjegjësi te rende qysh kur u morr ai vendim ogurzi ashtu edhe me pas ne kuadrin e “vazhdimësisë” duke ruajtur te njëjtën gjendje dhe duke u tallur me popullin shqiptar me eksperimente te tilla qesharake si “tufëzat dhe arrëzat”, një qengj femër dhe një qengj mashkull.
Me kujtohet aty nga fillimi i vitit 1982 isha dërguar ne Berat për te propaganduar vendimet e Kongresit te 8-te te PPSH. Një mëngjes takoj Profesorin shume te nderur Zija Xholi dhe bëme një xhiro anës lumit. E kam pasur profesor shume te respektuar dhe për vite ishim edhe kolege ne Universitetin e Tiranes. Shume here diskutonim por jo për probleme me zarar. Natyrisht kishim besim te ndërsjelle për njeri tjetrin.
Papritur Profesor Ziaji me pyet: ç’na betë ju ekonomistet me ketë tufëzimin?
Ne ekonomistet i them apo Ju filozofet dhe politikanet? E zbërthej me tej: e dimë qe ka ekonomiste jo te afte, ashtu sikundër ndodh me filozofet, mjeket etj. Përgjegjësi për ketë kemi ne profesorët. Por, nuk ka ekonomiste kaq te pa afte sa te mos bëjnë një llogaritje te sakte për problemin e tufëzimit. Rreth 2/3 e fshatit mbahet me prodhimet e oborrit kooperativist, plotësojnë nevojat për mish, qumësht, djathë, llalle, gjalpë etj. Mbetet edhe një teprice për qytetin. Qyteti mbahet nga gjithë prodhimi i blegtoral i kooperativave, nga gjithë prodhimi blegtoral i Ndërmarrjeve Bujqësore Shtetërore dhe, nga teprica qe shkon ne qytet nga prodhimet blegtorale te oborreve kooperativiste. Po te heqësh prodhimet e oborrit kooperativist, qe, meqë ra fjala, nuk mund te garantohen nga kooperativat mjerane te Shqipërisë, atëherë vetëm me një pjese te prodhimeve blegtorale qe furnizohet gjithë qyteti do te furnizohet gjithë popullsia e vendit duke përfshire edhe popullsinë e fshatit. Por, Profesor i nderuar akoma nuk ka ardhur “thika ne kocke”.
Profesor Ziai – pse do behet akoma me keq.
Unë – po shume me keq, tani ende gjejmë ne Tirane pak gjalpë dhe qumësht, do vine dite shume me te keqia. Koha e vërtetoi.
Ne vazhdim i them, gjykoj se fajin nuk e kane as ekonomistet as politikanet e rangjeve tona, ne siç jemi nënshtruar totalisht te bardhen e bëjmë te zeze dhe te zezën te bardhe nga frika e presioni. Te njëjtën po bëjmë këto dite ne Berat. Ketë e ka bere maja e piramidës, Enver Hoxha. Shtova se po ta kishte bere Mehmet Shehu dhe po te ishte kuptuar se nuk ishte thjeshte një gabim, por krim nga me te shëmtuarit qe nuk e bene me ndërgjegje, do t’i vishnin edhe ketë gjë te pa bere nga ai si shume te tjera. Ne e shanim dhe e kritikonim Mehmet Shehun sipas udhëzimeve qe ishin dhëne jo për krimet qe kishte kryer por për gjera te stisura për te plotësuar pasqyrën e tij si “poliagjent” edhe ne fushën e ekonomisë. Por ky ishte krim me ndërgjegje i Enver Hoxhës dhe si i tille mbeti deri ne fund.
Nga njoftimet qe kam nga njerëz qe kane dëgjuar bisedën ndërmjet Enver Hoxhës dhe Mehmet Shehut, Enver Hoxha insistonte për tufëzimin total te bagëtisë se kooperativave bujqësore. Mehmet Shehu ne te kundërtën mbronte tezen qe bagëtia te tufëzohet sipas parimit “fshatçe”, ne mënyre te tille qe ato te kulloten nga çobani i fshatit dhe ne mbrëmje te dërgoheshin ne familjet pronare. Ai, te paktën si praktik dhe njohës i mire i ekonomisë se vendit e kuptonte qe me tufëzimin prodhimi do te humbiste dhe ekonomia bujqësore do te rrënohej me tej.
Ketë bisede te regjistruar e kërkova ne Arkivin e Shtetit, ne pjesën e Arkivit te KQ te PPSH, nuk di për ç’fare arsye nuk mu vu ne dispozicion me pretekstin se “nuk gjendet”. Nuk di sa e vërtete është kjo. Gjithsesi u zgjata këtu për te argumentuar se ky krim kaq i rende, i pranuar edhe nga Ramiz Alia është vepër vetëm e vetëm e përbindëshit Enver Hoxha. Shume njerëz pranë tij te katapultuar ne organet e larta te Partisë dhe shtetit kane shkruar se Enver Hoxha nuk dinte gjë!!! Te tjerë po ne shtyp ngarkojnë me faj ekonomistin Harilla Papajorgji apo ndonjë tjetër. Këto janë vetëm manovra për te mbuluar krimin me te madh monstruoz, te pa dëgjuar ne historinë botërore drejt persedrejti nga Enver Hoxha. Gërmoni ne arkiva, dokumentet janë te pakundërshtueshme. Dhe për ketë ka dokumente me se te hollësishme. Por kush ta beje??? Fevziu, ndoshta po t’ia cojne te gatshme dokumentet për te fituar edhe një “grusht tjetër me para”. Gjithsesi kjo është detyre e historianeve dhe ekonomisteve serioze, jo pragmatiste.
Do thëne se ky krim nuk ka asnjë lidhje me marksizmin, me komunizmin, apo edhe me programin amalgamë te asaj qe quhej Partia komuniste apo e Punës e Shqipërisë. Kjo ishte nje shpikje e rende e vrastare e Enver Hoxhës qe synonte te mbante popullin sa me fukara, me te nënshtruar, mos kujtonte apo enderonte se ka një jete me te mire, vetëm te luftonte për te siguruar pak sheqer dhe ujë për te mbajtur shpirtin gjalle. Krimi i kësaj natyre është unik ne gjithë boten qe u përfshi nga kolera komuniste. Dihet qe ne ditët e sotme vendet demokratike e krahasojnë si te njëjte komunizmin me nazizmin dhe fashizmin. Nuk di si ta klasifikoj veprimin e Enver Hoxhës për tufëzimin si “supernacionalfashizem”?
Ne përfundim mund te themi se krimi i tufëzimit është ne raport, sa gjykoj unë , 20-25 here me i madh nga krimi ne vrasjet, burgosjet, internimet qe beri Enver Hoxha gjate jetës se tij prej vampiri.
Duke qene se ky krim ishte shumëfishi i krimeve te kryera nga krimineli Hoxha me kobure ne dore, atëherë ne mënyre logjike do te duhet qe kur te shkruhet biografia e tij te zeje vendin e merituar. Mos rruajtja e raporteve ne një biografi është e pafalshme Fevziu. Pse e bën ketë, nga injoranca, mos dija apo, ke interesa te tjera. Gjykoj se te gjitha mblidhen bashke.

Gënjeshtari dhe batakçiu Enver Hoxha

Përcaktim lapidar ka bere i ndjeri Muntaz Kokalari nder te tjera për Enver Hoxhën si gënjeshtar dhe batakçi. Gjithë jeta e tij është prova me e mire për Enver Hoxhën.
Nuk përmend sesi Enveri me gënjeshtra dhe batakçillëqe ju qep Miladin Popovicit, ai nuk nguronte edhe komprometimin e tij me gjera te vogla. Te përmend vetëm një fakt. Ai porosiste Nexhmie Hoxhen, qe i ishte qepur këmba këmbës, duke i shkruar “Për orën e Aliut mos i kurseni paret, Longines”. Te kujt ishin këto pare, natyrisht kursimet e popullit qe ndihmonin dhe kujtonin se shkonin për luftën. Enveri si batakçi i përdorte për forcimin dhe ngjitjen e shkalleve te veta hierarkike. Ripermendim se ne atë kohe Miladini ishte drejtuesi i vetëm i komunisteve shqiptare, nuk vepronte as byro dhe as Komitet Qendror.
Enver Hoxha gënjeu kur doli para pjesëmarrësve ne Konferencën e Pezës, duke lexuar referatin e shkruar nga Jugosllavet dhe, kur ai nuk ishte ne gjendje t’u përgjigjej pyetjeve. Ai vete ka deklaruar se “Kur shkova ne Peze qene përgatitur referatet…unë dola te lexoja referatin, por qe te mbroj tezen jo. Me një përgatitje te tille do te dilnin skena qesharake. Kështu Konferenca e Pezës ka qene sa për me lexue nga një referat dhe një trakt dhe pastaj ikëm”. E njëjta ndodhi ne Konferencën e Vendit. Enver Hoxha duke dhëne llogari ne plenumin e II ne Berat thotë: “Si u përgatit Konferenca e vendit, kjo është një tjetër histori. Si për te gjithë evenimentet e Partisë, deri ne fund ishte Aliu. Por kryesori i Konferencës ishte Bllazhoja. Bllazhoja ka ndihmuar..ne përgatitjen e referateve”. Aty ky fare Bllazhoje ka shkruar urdhrin për denoncimin e Marrëveshjes se Mukjes dhe heqjen dore nga Kosova.
Vite me vone duke gënjyer si një batakçi ordiner i rendit te gjitha këto ne punët e tij, ne bëmat prej “marksisti”.
Por gënjeshtra me e madhe e Enver Hoxhës, ne krah te Jugosllaveve ishte shpallja e nje fronti te përbashkët kur dihej se atë e drejtonte Partia Komuniste. Ai për mashtrim e mbajti te fshehur edhe se kishte një parti Komuniste ne krye te luftës, madje ketë qëndrim mbajti edhe disa vjet pas lufte kur Partia Komuniste nuk ishte legale. Pse kjo gënjeshtër kaq e rëndomte, prej një batakçiu klasik? Kjo sepse kishte shume probleme, qe Fevziu domosdo do te duhej t’i pasqyronte ne libër, ato janë kyç për historinë e Shqipërisë. Ndoshta sepse ne Shqipëri nuk kishte klase punëtore, pra, nuk kish sesi te kishte një ideologji te saj. Anëtaret e partisë vinin nga shtresat mikroborgjeze, nga intelektualet apo ata qe e quanin veten intelektuale si puna e Enver Hoxhës dhe, me pas pak nga fshati. Ideologjia komuniste ishte e papranueshme për popullin shqiptar. Këtu hyri ne pune gënjeshtra dhe mashtrimi. Po pse e emërtuan “Parti Komuniste”? Sepse shtrembërimet qe i kishte bere Stalini komunizmit i lejonin qe me një disipline te plote, si bande bashibozukesh te vrisnin e te prisnin majtas e djathtas, te merrnin pushtetin me dhune. Mund te themi se ne fund te luftës dhe me pas nuk triumfoi dhe udhëhoqi një parti e mirëfillte komuniste por një bande terroriste.
Natyra gënjeshtare e Enver Hoxhës, gjate gjithë jetës veproi si me “reaksion zinxhir”, gënje te gënjejmë popullin, veten dhe ndërkombëtaret.
Por sjell vetëm një shembull nga llogaritjet për demet e luftës. Dihet qe meqë, Shqipëria u pranua ne grupimin antifashist, i takonte te kërkonte dëmshpërblime dhe reparacione nga demet e luftës. Ne këto raste çdo shtet përpiqet te kërkoje diçka me shume. Por për një gënjeshtar te lindur nuk e mjaftueshme “diçka”, ai urdhëroi organet te kërkonin shumëfishin e shpërblimit për demet e kryera nga Italianet dhe Gjermanet.
Dihet se u deklaruan 28 mije dëshmore, kur numri i tyre vërtitej te rreth 3 mije. Kështu u dhjetëfishuan thuajse te gjitha demet qe kërkoheshin te dëmshpërbleheshin. Nga te dhënat ne Arkivin e Komisionit te Planit te Shtetit del se demet e luftës u llogariten ne 4.15 miliardë fr. ari apo 1.36 miliardë dollarë.
Ne fakt qeveria komuniste me Enver Hoxhën si Kryeministër edhe me këto shifra shume te zmadhuara manipulonte duke i paraqitur me ndryshime te vogla here si dëme te shkaktuara nga Italia fashiste dhe, here te tjera si dëme te shkaktuara nga gjermania naziste. Pra, duke kërkuar dyfishin e dëmeve te llogaritura. Ky ishte një mashtrim tjetër skandaloz.
Edhe demet e llogaritura ishin jashtë logjikes normale. Ne radhe te pare demet u shprehen ne franga ar, kur ne vitet e luftës dhe me pas përdorej frangu shqiptar me fuqi blerëse shume me te ulet. Nga ana tjetër u shumuan demet, u paraqiten dëme te paqena. Kështu u paraqiten si dëme produkte te rrëmbyera çdo vit “350.000 tonelata nafte gjate 6 vjetëve me 600 fr. ari tonelatën” . Ne fakt gjate viteve 1939-1943 u nxorën rreth 720 mije ton nafte gjithsej dhe jo 2.100 mije ton nafte qe pretendohen si te grabitura. Nga ana tjetër kjo nafte ishte prone e kompanisë Italiane AIPA. Për me tepër nafta u vlerësua nga qeveria komuniste me 600 fr. ari për ton, kur ne fakt çmimi i kohës ishte 35 fr. ari për ton. U kërkua dhe u pretendua kështu një dem fiktiv prej 1.27 miliardë franga ari. E njëjta dukuri u vërtetua ne dege te tjera te ekonomisë duke shumëfishuar demet ne natyre dhe, veçanërisht duke shumëfishuar çmimet për vlerësimin e tyre.
Pra, Enver Hoxha po drejtonte një shtet duke u mbështetur ne veset e tij te gënjeshtrës dhe mashtrimit.

Enver Hoxha: kumarxhi
Nuk e kam fjalën thjeshte për djaloshin Enver Hoxha si kumarxhi ne kabaretë apo kazinotë e Parisit. Fjala është se Enver Hoxha ishte një kumarxhi i regjur, gjithë jetën e tij si “burrë shteti” dhe “burrë partie” ai vuri ne lojën e kumarit Shqipërinë dhe shqiptaret.
Ne fakt gjykoj se ju lodha duke shkruar gjate. Por, te tilla janë problemet, edhe kështu ato sa ceken. U lodha dhe vete. Me ketë dua te them qe nuk jam ne gjendje te vazhdoj shume për Enverin si kumarxhi, është gjithë jeta e tij e tille. Le ta bëjnë ata qe e ndjejnë detyre, unë nuk kam me forca. Do ndalem vetëm ne një aspekt:
Si Enver Hoxha vuri ne kumar diplomacinë shqiptare për te fituar disa milionë dollarë. E kam fjalën për atë qe Zëvendës Ministri i Punëve te Jashtme Sokrat Plaka ne kujtimet e veta e quan “Aventura për t’u zhvatur gjermaneve 4 miliardë dollarë”.
Aty nga mesi i viteve ’70, me prishjen e marrëdhënieve me Kinën u pa fillimi i fundit te asaj qe u quajt rendi socialist ne Shqipëri. Asaj ju vu kapaku edhe me sanksionimin ne Kushtetute te parimit për “mbështetjen tërësisht ne forcat tona”, për ndalimin e marrjes se kredive etj. Kjo ishte një vetëvrasje për shtetin dhe shoqërinë shqiptare, ishte njëherësh edhe rrokullima drejt atrofizimit te pandalshëm te ekonomisë. Kuptohet qe përgjegjës kryesor ishte dhe është Enver Hoxha. Ai edhe ne ketë rast vuri ne kumar interesat e vendit, madje edhe te rendit socialist dhe pse jo edhe te Partisë se Punës, duke e izoluar Shqipërinë për te garantuar trashëgiminë e lobit “Hoxha”. Kuptohet kjo ishte nder lëvizjet e tij me te pamatura ne lojën e kumarit.
Duke e ndjere te tatëpjetën, megjithëse “kryeneç” e “kokorosh”, si kumarxhi i regjur u përpoq te gjente një rrugëdalje. Ne atë kohe Gjermania kërkonte te anëtarësohej ne Kombet e Bashkuara. Enveri u tregua i gatshëm te vinte ne kumar interesat e diplomacisë shqiptare për një shume te majme parash.
Thamë me sipër qe pretendimet e Shqipërisë ishin shume me te mëdha. Reparacionet nga Italia u morren ne shumëfish duke shtetëzuar pronat italiane ne Shqipëri, duke mos paguar shlyerjen e kredive e te tjera bëma te kësaj natyre.
Gjermania dha pjesërisht reparacione. Edhe ato nuk erdhën te plota sepse ne emrin e Shqipërisë vepronte Jugosllavia. Kujtojmë mbajtjen prej saj te vaporit “Borova”.
Gjithsesi ligjet gjermane nuk lejonin pagimin e reparacioneve, qe për hir te se vërtetës do thëne se pjesa e mbetur nuk ishte shume e madhe. Po, ku donte ta dinte kumarxhiu Hoxha? As me shume e as me pak, për te hedhur firmën Shqipëria kërkoi nga Gjermania Federale demeshperblime, se bashku me interesat 4.6 miliardë dollarë te vitit 1938. Kjo ishte një shume 10 here me e madhe sesa edhe parashikimet e fryra te bëra për ketë qellim mbas luftës. Kjo shume e kthyer ne vlerën e dollarit te vitit 1975 arrinte shifrën 17 miliardë dollarë apo 41,74 miliardë marka gjermane. Këto ishin kërkesa te një kumarxhiu te “çoroditur”, kërkesa absurde dhe jashtë çdo logjike minimale qe e diskredituan kumarxhiun Hoxha, qe e humbi ne mënyre përfundimtare lojën.
Kujtojmë se gjithë dëmshpërblimet e Luftës se Dyte Botërore u llogariten te ishin 20 miliardë dollarë. Nga këto 10 miliardë do t’i merrte Bashkimi Sovjetik, 8 miliardë ShBA, Anglia dhe Franca, diferencën te gjithë shtetet e tjera pjesëmarrëse ne lufte. Enver Hoxha kërkoi afërsisht sa gjysma e dëmshpërblimeve te luftës te caktuara për Bashkimin Sovjetik apo me shume se dëmshpërblimet qe i takonin Amerikës. Kujtojmë se nga rreth 50 milionë qe llogariten te vrarët gjate Luftës se Dyte Botërore ne rreth 40 shtete, vetëm ne B.S. kishte rreth 20-30 milion njerëz te vrare, nga rreth 3 mije ne Shqipëri. Stalini ketë here mesa duket kishte te drejte kur u shpreh se “Doni qe Shqipëria te ketë te njëjtin status me ShBA? Ç’bëri Shqipëria ne ketë lufte për te merituar një vend te tille”.
Megjithëse kumarxhi me përvoje, lojërat me vënien ne ankand te Shqipërisë, diskreditimin e politikes se saj te brendshme dhe te jashtme, lojërat për te mbajtur një popull ne lëngim e te tjera si këto morren fund. U përpëlit disa kohe edhe duke vene ne kumar rezervat e arrit, humbi nëpërmjet kambizmit disa milionë dollarë. Mbylli sytë me humbjen e thelle qe u vërtetua disa vjet pas largimit te tij nga kjo bote me kolapsin e sistemit amalgamë, vrasës e shtypës qe jo vetëm enderoi por edhe e ushtroi për shume vjet.
Këto dhe probleme te tjera te kësaj natyre nuk mund te mos pasqyrohen ne një biografi shkencore apo te pretenduar si shkencore te diktatorit Enver Hoxha.
Nuk e di sa e vret ndërgjegjja për mashtrimin e madh e monstruoz qe ka bere zoti Fevziu me pretendimet kaq te mëdha. Xhepi u ngroh por u mashtruan mijëra njerëz, thëne me qarte u grabiten, u shtrembërua historia, e vërteta, u injoruan vuajtjet e stërmëdha te një populli te tere.
Ja leme zotit dhe kohës te beje vlerësimin real.

Dr. Teodor Kareco
Miçigan, USA, 13 janar 2012.
E-mail: tkareco@comcast.net
usertype:1 tt= 0
Amantin
Share to: Facebook Twitter MSN linkedin google yahoo 6# 



Rank:Diamond Member!

Score:625
Posts:625
Registered:07/10/2012
Time spent: 23 hours

RE:Enver Hoxha -Pro dhe Kunder-
(Date Posted:14/10/2012 14:12)

“Copëza nga krimet seriale të Enver Hoxhës”- Nuk është libër autobiografik, siç pretendon Fevziu

15 Janar, 2012 | Postuar në: Dossier,Opinion | Shkruar nga: TemA Online



Nga Dr. Teodor Kareco


Shume zhurme për asgjë !!!! Një shprehje tepër e njohur qe u vërtetua ne praktike këto dite ne Shqipëri. Nuk e di për ç’fare arsye, qe natyrisht janë te ndryshme, një pjese e politikaneve ne zë brenda dhe jashtë territorit te Shqipërisë, te banuar me shqiptare u mblodhën për te promovuar një libër te Fevziut te titulluar “Enver Hoxha” me pretendimin e stërmadh se është shkruar një biografi. Nder ta kishte edhe shume intelektuale apo, qe e quajnë veten intelektuale, shume gazetare dhe nga ata qe ushqehen duke e paraqitur veten si analiste e te tjerë. Ishte si te thuash një hipnoze e përgjithshme thuajse na doli një njeri “erudit”, ruana o zot te paktën mos jete si “eruditi” Enver Hoxha, qe na paraqiti as me shume e as me pak një “BIOGRAFI” te diktatorit. Gjithë kjo lukuni personalitetesh te gjitha rangjeve te shoqërisë shqiptare, kishin një detyrim ndaj Fevziut. Atë e kishte llogaritur autori, shpërblimin ne pjesëmarrje do ta siguronte nga ky komercialitet ne shkalle sipërore.
Si e gjeten kohen këta kryeministra, parlamentare dhe një lukuni pas tyre? Ketë e kishin detyrim për ndonjë fjale te mire nga Fevziu ne televizion. Pyetja ime është si nuk gjeten kohe Berisha e “hija” e tij Topalli, qe këto kohet e fundit po na mërzitin me direktivat politike për te rishkruar historinë, për t’u marre pak me shume e me konkretisht me nevojat konkrete qe duhen zgjidhur për te shkruar historinë? Apo mos mendojnë se historia shkruhet me metodën e Fevziut duke e falsifikuar, shtrembëruar apo sheqerosur historinë sipas dëshirave te pagedhenesve dorëlëshuar për ketë kategori?
Jo zotërinj historia nuk shkruhet ashtu si “orientoni” ju me stilin enverist. Shikoni Institutin e Studimeve Historike, është katandisur “kokoshi një thele”. Aty, sa di, është duke u rishkruar historia me kritere shkencore e dokumentare. Por ç’fare pjese e historisë është duke u rishkruar? Vetëm gjysma e saj vëllimi III dhe IV. Arsyeja është nga me banalet dhe te papranueshmet: nuk ka historiane dhe, për me tepër nuk ka as fonde monetare, ato janë mjerane. Pra mbetet pa u ndryshuar pjesa për pellazget, iliret, kohen e mesme sepse nuk ka historiane apo para. Kjo nuk do behet për shume dekada sepse ende nuk janë përzgjedhur te rinj te talentuar për t’u specializuar ne këto periudha. Politikanet tanë pranojnë ato qe thonë Akademitë e Shkencave te Serbisë, Maqedonisë, Greqisë, sepse Akademisë shqiptare te Shkencave i është “bykosur” goja, është lëne si jetime e skeletike.
Por edhe për pjesët qe punohet “nuk ka fonde”, instituti i historisë është “fukara” deri aty sa jo vetëm qe nuk paguan bashkëpunëtoret e jashtëm, te cilët bëjnë me ndërgjegje pune falas, por nuk është ne gjendje te paguaje materialet e grumbulluara neper arkiva, ndonjë shpenzim udhëtimi. Kështu nuk shkruhet historia, dhe, këtu përgjegjës janë politikanet qe, “ju dhimben” disa “thërrmija” qe do te harxhojnë për shkrimin e sakte dhe te dokumentuar te historisë, duke qene teje normave “dorëlëshuar” ne shpenzimet e luksit. Ndofta druhen se nuk do shkruhet historia sipas dëshirës se tyre. Edhe ky është një argument. Ata mjaftohen me deklarata për rishikimin e historisë, me paraqitjen te ndonjë promovimi libri qe u duket si “historik” e qe përputhet me shijet dhe pse jo, me interesat e tyre.
Nga gjithë kjo zhurme u interesova për nevoja te studimeve te mia ta lexoja, mos plotësoja njohuritë për sistemin diktatorial qe përfaqësohej nga Enver Hoxha. Por si i thonë një fjale u zhgënjeva, nga gjithë zhurmërimet e medies doli se “mali polli një mi”. Ne atë libër ka gjera te thëna e sterthena por jo një biografi te Enver Hoxhës. Aty e shumta janë përmbledhur disa copëza, shume here te dhëna me faqe te tera nga autore te ndryshëm, pa konkluzione te autorit, pa një paraqitje dinjitoze.
Duket ashtu sikundër Fevziu ka botuar ne një libër tjetër me, përmbledhje intervistash, edhe ne ketë libër qe ka kërkesa krejt te tjera, jashtë aftësive intelektuale te autorit, megjithëse nga informacioni qe kam nga mësuesi tij, zoti Rudolf Koka, ka qene i shkëlqyer ne shkollën e mesme, ai bën te njëjtën gjë, përmbledh intervistat për Enver Hoxhën te kryera ne vite nga ai apo autore te tjerë.
Kjo duket ne varfërinë e burimeve te mirëfillta arkivore. Ai natyrisht mburret me një liste qe ka paraqitur. Ata janë vetëm një grime apo një “pike uji” e atij materiali shume te madh dokumentar qe nevojitet për te shkruar një biografi për një diktator jetëgjate dhe zullumqar. Prandaj kapardisja e tij neper televizione e ne medien e shkruar ne përgjithësi te duket mjerane, shume e fryre, si tullumbace, qe po ta c’posh me majën e gjelperes, mbetet thuajse asgjë. Ai është larg kërkesave intelektuale për te shkruar një vepër dinjitoze e ne përgjithësi te pranueshme për biografinë e Enver Hoxhës.
Materialin e botuar, një pjese e te cilit plagjiature pasi e lexova me vëmendje do ta emërtoja as me shume e as me pak por si:

“Karikature e Enver Hoxhës lakuriq, me bythe jashtë dhe kobure ne dore”

Pse e kam ketë mendim? Për faktin e thjeshte se aty janë rreshtuar faktet e mirënjohura se Enver Hoxha ishte një vrasës serial qysh nga themelimi i partisë deri sa zoti e largoi nga kjo bote. Dhe, megjithëse tërthorazi del disi, ai nuk urdhëronte vrasjet qe kërkonte një parti komuniste terroriste sikundër e pranuan vete ne Plenumin e Dyte te Beratit me 1944, por urdhëronte edhe direkt vrasjet e shokëve te vet si smirëzi qe ishte, vrasjen e dashamireve, atyre qe e ndihmuan me shume ne jete, me te aftëve, atyre qe gjykonte si paranojak qe do t’i zinin vendin, etj. Ai deri sa vdiq nuk e lëshoi këmbëzën e armës se sofistikuar vdekjeprurëse.
Kjo ane e Enver Hoxhës është ndriçuar e sterndriçuar ne këto dy dekada. Atëherë lind pyetja a është nevoja te përmblidhen për një lexues me te gjere, për te pasuruar bibliotekat, për te rifreskuar kujtesën e popullit ? Natyrisht qe po. Dhe, ne ketë këndvështrimi autori ka arritur ne një fare shkalle, ndonëse thuaj te nivelit mediokër e deklarativ te na paraqesë një vrasës serial. Por problemin e shtrojmë a është kjo një biografi. Natyrisht qe jo. Jo vetëm qe nuk është një biografi qe te pasqyroje një diktator, një udhëheqës partie e shteti ne rreth pese dekada, por as biografia e një vrasësi ordiner. Ne përgjithësi libri është një antologji e “vaket” e copëzave tregimore për vrasësin Hoxha.
Ne libër janë mbledhur, me falni për përsëritjen, se shumti copëza te shkruara aty këtu, copëza nga intervistat, nga kujtimet e te tjera te kësaj natyre. Me ketë nuk dua te them qe Enver Hoxha nuk ishte nder vrasësit me ne zë te shekullit, një kriminel, madje nga me ordineret, ndonëse me pushtet. Fjalën e kam qe me arna, me copëza, nuk behet një biografi.
Ndoshta jam i gabuar por aspekti komercial i këtij botimi është fare i dukshëm. Është kjo arsyeja qe, autori si njohës i çoroditjes se mendjeve jo te formuara ve ne loje, me falni edhe “bythën” e diktatorit. Ai risjell ne libër vargjet e Arshi Pipës:

“O bandill te lumtë bitha,/
Ajo i shpjegon te gjitha!
Ç’duhen dituri e mend/
Kur njeriu ka fatin tënd!”

Ashtu si edhe ne raste te tjera “bytha” apo shprehjet “vajze e kolme” përdoren për tregti. Ai edhe vete e pranon se nuk ka asnjë dokument qe te dëshmoje për këto anomali te djaloshit Enver Hoxha para se te behej diktator.
Problemi është me i thelle. Libri është shkruar me metodat komercialiste te librave policeske, te sheqerosura. Ne fund kur mbaron librin te duket se nuk kemi te bëjmë me një përbindësh, por, me një njeri te “bute” qe te vriste ne mëngjes ne mes te ditës dhe, ne dreke qante gjoja për atë qe kishte bere , ndihmonte aty-këtu “sa për shenje” fëmijët apo te afërmit e atyre qe vriste. Unë di një rast vërtet te çuditshëm për natyrën perverse, inatçore dhe kriminele te Enverit. Shefin e arsimit ne qarkun e Durrësit aty nga vitet ’50, e theret Manush Myftiu, Ministër i Arsimit i kohës dhe i tregon një letër te një shoku shkolle te Enverit, ish ballist i dënuar për disa vite dhe i falur. Enveri lutjes se tij për t’u sistemuar ne pune i ve shënimin “te shikohet”. Mire i thotë shefi, do ta shikojmë. Manush Myftiu, me zë autoritar i thotë se ai shënim është urdhër për t’u sistemuar qe nesër. Urdhri është urdhër. U morën masat qe “ish shoku” te niste mësimin e gjeografisë qe orën e pare te një klase ne Kavajë. Pasi beri orën apo orët e mësimit, “shoku” qe Enveri u tregua i “mëshirshëm” u gjend i vrare mbi varin e nenës se tij. Shembuj te kësaj natyre janë me qindra.

Një nder diktatoret vrasës qe shkruan libra? Komercializem me brirë

Ketë njeri, ketë diktator, ketë vrasës, autori gjen vend indirekt ta rendisë nder diktatoret qe ka shkruar me mijëra faqe, me dhjetëra libra, rreth 71 nëse nuk gabohem dhe 13 libra thuajse me kujtime. Sesi janë shkruar ato, kush i ka shkruar pak i intereson autorit. Pas Zonjës se Zeze (Nexhmia Hoxha), ndofta me shume dije do te ketë zoti Sevo Tarifa, qe gjykoj se pavarësisht pozitës qe ka pasur, mund te ndriçoje objektivisht njerëzit lidhur me ketë problem. Me kujtohet qe diku dekonspiroi poeti Agim Shehu se kishte shkruar letrën qe Enver Hoxha i dërgonte bashke me orën qe pretendonte se ishte e familjes nxënësve te gjimnazit “Asim Zeneli”. Sa e mori vesh diktatori ra rrufeja, poeti shume i talentuar e pësoi me vite te tera si punëtor. Nuk di nga afër vuajtje te tjera. Ndoshta do te tregoje vete ndonjë dite nga Zvicra ku jeton, nëse nuk i ka ardhur radha te tregoje.
Për një gjë jam i sigurte librat janë shkruar nga një institucion i tere i drejtuar nga bashkdiktatoria dhe bashke vrasësja Nexhmie Hoxha. Një shok i femijerise qe kish arritur te punonte ne KQ te PPSH me pat thëne se librat ishin te renditura ne arkivin e Institutit te Studimeve Marksiste për t’u botuar sipas radhës. Është e vërtete qe unë nuk e di dhe nuk kam pasur interes te njoh mekanizmat, qofte edhe një pjese kur shkruheshin me dore. Unë jam i sigurt se te gjitha ato shërbenin për te falsifikuar historinë. Kaq e vërtete është kjo sa, kur ndodhte ndonjë ndryshim ne udhëheqje, bëheshin edhe ndryshime ne ribotimin e librave sipas interesit te rastit.
Unë di si filloi te vepronte një vrasës tjetër serial dhe me grupe njerëzish te pushkatuar – Mehmet Shehu. Kur ai krijoi bindjen se ishte i vetmi “trashëgimtar”, gjë qe i hëngri dhe kokën, filloi te botonte veprat dhe te shkruante libra. Ne vitin 1981 ishte duke shkruar një libër ku do te ballafaqonte arritjet e Shqipërisë komuniste me vendet kapitaliste, duke bere madje krahasime edhe me Amerikën. Për ketë libër u aktivizuan dhe punonin thuajse gjithë njerëzit e afte ne Institutin e Studimeve Ekonomike. Mua m’u dha detyra te beja llogaritjen e riprodhimit te zgjeruar kapitalist amerikan me skemat e Marksit. Nuk përmend veshtiresite, por si shkruheshin librat. Pasi merrte materialet me konkluzionet përkatëse Mehmeti duke qëndruar ne këmbe i diktonte stenografes. Enver Hoxha i merrte te gatshme, siç ndodhi me librin qe u titullua për Planin e 7-te pesëvjeçar.
Te me falni qe u zgjata por, desha te theksoj se veprat e diktatorit i shkruante dikush tjetër, madje sikundër përmend me te drejte Fevziu ato ishin te nivelit mediokër, gjë qe për te paren here puqem me te.
Po pse i duheshin jo vetëm Enverit te shkruante, por edhe Fevziut t’u japë kaq vend. Kjo me shume jep shijen se një diktator shkencëtar, vepra shkrues, krimet i ka kryer për te mirën e vendit. Se nuk e ka dhëne zoti qe ai vrasjet i ka bere nga natyra sadiste e tij. Pra, ne tërësi këto gjera e sheqerosin veprën e vrasësit serial Hoxha, e bëjnë atë me te bute, me njerëzor. Duke paraqitur anën e një libra shkruesi, artdashësi, te një “eruditi” qe di gjithçka te Enver Hoxhës me shume hollësi, balanca e një vrasësi zbutet, anon nga drejtësia.
Për te lartësuar intelektualizmin e Hoxhës autori nuk le pa përmendur mijëra librat qe ai grumbullonte ne bibliotekën personale. Natyrisht ai pjesërisht e bënte ketë për te plotësuar disi boshllëqet e krijuara nga rinia. Por e bënte edhe për te gjetur si thureshin komplotet, si organizoheshin vrasjet nga historia e Rusisë Cariste dhe Sovjetike, nga Napoloni, Fushe apo te tjerë ne France. Natyrshëm lexonte edhe libra me përbindësh si përbindësh qe ishte dhe vete.
Por si bëheshin këto? Ne atë kohe libra me vlere nuk bliheshin ne ato sasi as për bibliotekat shkencore. Madje edhe librat apo shtypi qe ekzistonte nuk jepej as ne dorën e punonjësve shkencore për qëllime studimore. Me kujtohet qe ne Institutin e Studimeve Ekonomike na duhej te shfrytëzonim ne bibliotekën e Akademisë se Shkencave gazetën “Rilindja” qe botohej ne Kosove. Nuk u dha leja, megjithëse na duhej për pune, kryesisht për kritike. Ketë te drejte e kishin një numër i kufizuar njerëzish qe ishin te lidhur me sigurimin e shtetit.
Këtu del një aspekt tjetër i krimit te kryer nga Hoxha – kufizimit te librit për masat, madje edhe për studiuesit. Librat ishin kategorizuar ne “te rezervuara” dhe “tepër te rezervuara apo sekrete”. Kjo kategori e dyte vështire te binte ne dorën e shkencëtareve, se, për popullin e thjeshte as nuk behej fjale. Te quash një libër te botuar si “sekret”, është një tjetër krim monstruoz i diktatorit.
Librin Enveri e përdorte edhe për shantazh. Porosiste libra shkencore te rralla dhe thërriste shkencëtare me emër te vendit për “diskutim”. Pasi lexonte një apo dy faqe e pyeste profesorin si qëndron puna me teorinë “filan” te “X” profesori te huaj. I shkreti profesori ynë vihej ne siklet te madh se nuk kish asnjë mundësi te ndiqte te rejat e fundit te shkencës qe ai zotëronte. Admironte nga sikleti kur ja shpjegonte Enveri. Kështu lindi ideja qe ai ishte një poliedrit, kur, ne fakt veç shkathtësive politike ne marrje e rruajtjen e pushtetit, ne manovrimet e shumta për “karrigen”, ai mbeti deri ne vdekje një mediokër klasik.
Por, për te vërtetuar se Enveri ishte një intelektual, Fevziu nuk përton te nxjerre nga “vjetërsirat” e kombit, një nder ata 200 “petritët” ogurzinj qe ishin përgjegjës për sjelljen e kolerës komuniste ne Shqipëri, atë qe sot nuk e di pse nderohet me shume grada shkencore e joshkencore, zotin Kristo Frashëri. Ky njeri ka sjelle një fare kontributi ne histori, por po te bëjmë një balance ai me shume i ka shkaktuar dëme historisë duke e falsifikuar, duke vazhduar te shkruaj me frymën enveriste, “duke ç’pikur histori”. Te vime te problemi ynë. Kristo Frashëri është bashkëfajtor për krimet e komunizmit, ai nuk mund te quhet dëshmitar i pranueshëm ai e bën Enver Hoxhën një intelektual, një njeri qe ju përvesh punës. Po ç’fare pune? Përgjigjen me te mire na e jep një komunist tjetër, vërtet intelektual, Nako Spiro qe i shkruan ne atë kohe Titos: “..ndjek me sy mbyllur Miladinin…i cili përqendron pergjegjesite ne duart e tij. U shqua zakonisht si njeri qe shkëlqeu ne luftën kundër fraksionisteve. Kjo është pjesa gratis. …S’ka bere asgjë nga vetja – zbatues, pa perspektive, i Miladinit…Inteligjence (zgjuarsi) mediokër. Ne shkolle, jashtë shtetit dhe si profesor, gjithashtu mediokër.. tani do t’i bëjnë lajka. Krijoi klike rreth vetes…bën çmos te krijoje një kompleks inferioriteti. Asnjë cilësi prej udhëheqësi”. Kuptohet se unë i besoj Nako Spiros, Prof. Frashëri ka qene dhe mbetet një enverist dogmatik, një nder mashtruesit me ne zë te historisë. Madje Enver Hoxha ne diskutimin e mbledhjes se Byrosë Politike te KQ te PKSh me 5 janar 1948 rikujtoi se Nako Spiru pat thëne se na mbeti Komandanti “ky mish me dy sy”.
Si ustai i tij Hoxha ai është edhe gënjeshtar. Pretendon se ka shpetuar duke kyçur gojën dhe se Enver Hoxhën e ka takuar diku aty nga fillimi i viteve ’60. Jo ai nuk e ka marre miratimin për te punuar me historinë ne atë periudhe por, qysh një dekade përpara. Ai ka punuar ne një ekip te KQ te PPSH për studimin e marrëdhënieve agrare, e kryesisht te reformës agrare komuniste te paktën, qe ne vitet 1951-1952. Ketë liste, ku përfshihen përveç nipit te tij te sa shkolluar ne B.S. – Stefanaq Pollo edhe personalitete te tilla te kohës si Abdyl Kellezi, Kico Ngjela, Gaqo Tashko, Mihal Bisha, Mihallaq Ziçishti etj., është jashtë çdo dyshimi qe e ka miratuar Enver Hoxha. Pra, sikundër e kam theksuar dhe here te tjera Frashëri iku nga politika direkte dhe i shërbeu dhe po i shërben me fanatizëm se njëjtës politike. Ketë po e shikojmë edhe duke mbrojtur atë qe nuk mund te mbrohet, intelektualizmin e Enver Hoxhës. Duke marre pjese ne atë studim ai është bashkautor për falsifikimin e një nder reformave me te thella komuniste qe çoje jo vetëm ne shtetëzimin e pronës se tokës se pronareve te mëdhenj e shume te mëdhenj, por ne shtetëzimin e tokës edhe te fshatareve te mesëm e madje te varfër. Për Shqipërinë kjo ishte jo thjeshte një katastrofe ekonomike por, njëherësh edhe një krim i mbrojtur atëherë dhe tani nga njerëz qe shoqëria shqiptare ne shume drejtime e çoroditur e mbron si “idhuj” te saj. Do vije dita qe këto probleme do te njihen dhe do t’i “ndalojnë” dorën vrastare shkrimtarucëve te tille si Fevziu qe indirekt, duke i cituar dhe ricituar përpiqen qe pasi ti përdorin vete, indirekt edhe t’u risin vlerën “parave kallpe” qe janë te destinuara mos te pranohen ne asnjë treg.
E kuptoj se aspekti komercial e ndihmon Fevziun, si usta ne ketë fushe dhe vetëm ne ketë fushe, te shesë me shume libra duke përmendur shkrimtare, nisur nga shkrimtari ynë i madh dhe i pazevendesueshem zoti Ismail Kadare e ndonjë tjetër. E kuptoj se ne një fare mase e bën me te pranueshëm nga lexuesi masiv ketë libër surugato, duke përmendur disa emra. Ajo qe nuk kuptoj është se pse nuk i jep vendin e merituar dhe te domosdoshëm shkrimtarit tjetër te njohur Dritero Agolli. Ne problemet e paraqitjes se biografisë se Enver Hoxhës do apo nuk do Fevziu ai ka një rol te pazevendesueshem. Ishte i pari Dritero Agolli qe brenda “folesë se grenxave komuniste” ne atë qe nisi si Kongresi i 10-te i PPSh dhe përfundoi si me magji Kongresi i I-re i Partisë Socialiste, ku u be shndërrimi i madh e i pa precedent nga komuniste ne socialiste, ai stigmatizoi bëmat e Enver Hoxhës me një zë te fuqishëm kritik. Natyririsht ne ato momente u përmbysen qiejt, u rrezikua edhe jeta e poetit e shkrimtarit tone. Por u thane edhe fjale, qe ne një fare drejtimi, për kohen ishin lapidare për monstruozitetit e “njëshit” te palëkundur, te bashtos gjirokastrite Enver Hoxha. Ky është një moment qe jo vetëm jep disa karakteristika te vlerësuara nga vete komunistet por, qe edhe plotëson anën biografike te Enver Hoxhës.
Nuk e di pse po me vjen disi për te qeshur kur shkruaj këto reshta për shkrimtaret. Ne Arkivin e Shtetit, thjesht për kuriozitet kam lexuar një letër te një njeriu qe e hiqte veten poet dhe artist. Ai i shkruante Enver Hoxhës ne mënyre te perifrazuar se “Stalini e vlerësonte një ushtar me një kalë, ndërsa artistin e vlerësonte me 5 kuaj”. Meqë, vazhdonte me tej “ju jeni stalinisti me i madh i kohërave, mua si artist do te me zgjidhni problemin qe nuk ma kane zgjidhur te tjerët” dhe i bënte edhe një vjershe te gjate. Nuk di, dyshoj nëse e ka lexuar Fevziu ketë letër? Ndoshta pret qyqari nëse Enveri ne endrat e tij “ngrihet nga varri” dhe e vlerëson veprën biografike te Fevziut si shkrimtaruc i dorës se pare jo me 5 por me 10 kuaj??? Nuk besoj se edhe kur natyra bën çudira qofte edhe ne ender, një diktator si Enveri te beje atë vlerësim. Çmimi i tij gjykoj se nuk do te jete me shume se i “një kriçi skeletik gati ne te dhëne shpirt”. Edhe ne vdekje Enveri është jo vetëm i kursyer por edhe i indinjuar, bëmat ai i do t’ia pasqyrojnë drejt.
usertype:1 tt= 0
Amantin
Share to: Facebook Twitter MSN linkedin google yahoo 7# 



Rank:Diamond Member!

Score:625
Posts:625
Registered:07/10/2012
Time spent: 23 hours

RE:Enver Hoxha -Pro dhe Kunder-
(Date Posted:14/10/2012 14:13)

Gënjeshtari dhe batakçiu Enver Hoxha



Përcaktim lapidar ka bere i ndjeri Muntaz Kokalari nder te tjera për Enver Hoxhën si gënjeshtar dhe batakçi. Gjithë jeta e tij është prova me e mire për Enver Hoxhën.
Nuk përmend sesi Enveri me gënjeshtra dhe batakçillëqe ju qep Miladin Popovicit, ai nuk nguronte edhe komprometimin e tij me gjera te vogla. Te përmend vetëm një fakt. Ai porosiste Nexhmie Hoxhen, qe i ishte qepur këmba këmbës, duke i shkruar “Për orën e Aliut mos i kurseni paret, Longines”. Te kujt ishin këto pare, natyrisht kursimet e popullit qe ndihmonin dhe kujtonin se shkonin për luftën. Enveri si batakçi i përdorte për forcimin dhe ngjitjen e shkalleve te veta hierarkike. Ripermendim se ne atë kohe Miladini ishte drejtuesi i vetëm i komunisteve shqiptare, nuk vepronte as byro dhe as Komitet Qendror.
Enver Hoxha gënjeu kur doli para pjesëmarrësve ne Konferencën e Pezës, duke lexuar referatin e shkruar nga Jugosllavet dhe, kur ai nuk ishte ne gjendje t’u përgjigjej pyetjeve. Ai vete ka deklaruar se “Kur shkova ne Peze qene përgatitur referatet…unë dola te lexoja referatin, por qe te mbroj tezen jo. Me një përgatitje te tille do te dilnin skena qesharake. Kështu Konferenca e Pezës ka qene sa për me lexue nga një referat dhe një trakt dhe pastaj ikëm”. E njëjta ndodhi ne Konferencën e Vendit. Enver Hoxha duke dhëne llogari ne plenumin e II ne Berat thotë: “Si u përgatit Konferenca e vendit, kjo është një tjetër histori. Si për te gjithë evenimentet e Partisë, deri ne fund ishte Aliu. Por kryesori i Konferencës ishte Bllazhoja. Bllazhoja ka ndihmuar..ne përgatitjen e referateve”. Aty ky fare Bllazhoje ka shkruar urdhrin për denoncimin e Marrëveshjes se Mukjes dhe heqjen dore nga Kosova.
Vite me vone duke gënjyer si një batakçi ordiner i rendit te gjitha këto ne punët e tij, ne bëmat prej “marksisti”.
Por gënjeshtra me e madhe e Enver Hoxhës, ne krah te Jugosllaveve ishte shpallja e nje fronti te përbashkët kur dihej se atë e drejtonte Partia Komuniste. Ai për mashtrim e mbajti te fshehur edhe se kishte një parti Komuniste ne krye te luftës, madje ketë qëndrim mbajti edhe disa vjet pas lufte kur Partia Komuniste nuk ishte legale. Pse kjo gënjeshtër kaq e rëndomte, prej një batakçiu klasik? Kjo sepse kishte shume probleme, qe Fevziu domosdo do te duhej t’i pasqyronte ne libër, ato janë kyç për historinë e Shqipërisë. Ndoshta sepse ne Shqipëri nuk kishte klase punëtore, pra, nuk kish sesi te kishte një ideologji te saj. Anëtaret e partisë vinin nga shtresat mikroborgjeze, nga intelektualet apo ata qe e quanin veten intelektuale si puna e Enver Hoxhës dhe, me pas pak nga fshati. Ideologjia komuniste ishte e papranueshme për popullin shqiptar. Këtu hyri ne pune gënjeshtra dhe mashtrimi. Po pse e emërtuan “Parti Komuniste”? Sepse shtrembërimet qe i kishte bere Stalini komunizmit i lejonin qe me një disipline te plote, si bande bashibozukesh te vrisnin e te prisnin majtas e djathtas, te merrnin pushtetin me dhune. Mund te themi se ne fund te luftës dhe me pas nuk triumfoi dhe udhëhoqi një parti e mirëfillte komuniste por një bande terroriste.
Natyra gënjeshtare e Enver Hoxhës, gjate gjithë jetës veproi si me “reaksion zinxhir”, gënje te gënjejmë popullin, veten dhe ndërkombëtaret.
Por sjell vetëm një shembull nga llogaritjet për demet e luftës. Dihet qe meqë, Shqipëria u pranua ne grupimin antifashist, i takonte te kërkonte dëmshpërblime dhe reparacione nga demet e luftës. Ne këto raste çdo shtet përpiqet te kërkoje diçka me shume. Por për një gënjeshtar te lindur nuk e mjaftueshme “diçka”, ai urdhëroi organet te kërkonin shumëfishin e shpërblimit për demet e kryera nga Italianet dhe Gjermanet.
Dihet se u deklaruan 28 mije dëshmore, kur numri i tyre vërtitej te rreth 3 mije. Kështu u dhjetëfishuan thuajse te gjitha demet qe kërkoheshin te dëmshpërbleheshin. Nga te dhënat ne Arkivin e Komisionit te Planit te Shtetit del se demet e luftës u llogariten ne 4.15 miliardë fr. ari apo 1.36 miliardë dollarë.
Ne fakt qeveria komuniste me Enver Hoxhën si Kryeministër edhe me këto shifra shume te zmadhuara manipulonte duke i paraqitur me ndryshime te vogla here si dëme te shkaktuara nga Italia fashiste dhe, here te tjera si dëme te shkaktuara nga gjermania naziste. Pra, duke kërkuar dyfishin e dëmeve te llogaritura. Ky ishte një mashtrim tjetër skandaloz.
Edhe demet e llogaritura ishin jashtë logjikes normale. Ne radhe te pare demet u shprehen ne franga ar, kur ne vitet e luftës dhe me pas përdorej frangu shqiptar me fuqi blerëse shume me te ulet. Nga ana tjetër u shumuan demet, u paraqiten dëme te paqena. Kështu u paraqiten si dëme produkte te rrëmbyera çdo vit “350.000 tonelata nafte gjate 6 vjetëve me 600 fr. ari tonelatën” . Ne fakt gjate viteve 1939-1943 u nxorën rreth 720 mije ton nafte gjithsej dhe jo 2.100 mije ton nafte qe pretendohen si te grabitura. Nga ana tjetër kjo nafte ishte prone e kompanisë Italiane AIPA. Për me tepër nafta u vlerësua nga qeveria komuniste me 600 fr. ari për ton, kur ne fakt çmimi i kohës ishte 35 fr. ari për ton. U kërkua dhe u pretendua kështu një dem fiktiv prej 1.27 miliardë franga ari. E njëjta dukuri u vërtetua ne dege te tjera te ekonomisë duke shumëfishuar demet ne natyre dhe, veçanërisht duke shumëfishuar çmimet për vlerësimin e tyre.
Pra, Enver Hoxha po drejtonte një shtet duke u mbështetur ne veset e tij te gënjeshtrës dhe mashtrimit.

Enver Hoxha: kumarxhi
Nuk e kam fjalën thjeshte për djaloshin Enver Hoxha si kumarxhi ne kabaretë apo kazinotë e Parisit. Fjala është se Enver Hoxha ishte një kumarxhi i regjur, gjithë jetën e tij si “burrë shteti” dhe “burrë partie” ai vuri ne lojën e kumarit Shqipërinë dhe shqiptaret.
Ne fakt gjykoj se ju lodha duke shkruar gjate. Por, te tilla janë problemet, edhe kështu ato sa ceken. U lodha dhe vete. Me ketë dua te them qe nuk jam ne gjendje te vazhdoj shume për Enverin si kumarxhi, është gjithë jeta e tij e tille. Le ta bëjnë ata qe e ndjejnë detyre, unë nuk kam me forca. Do ndalem vetëm ne një aspekt:
Si Enver Hoxha vuri ne kumar diplomacinë shqiptare për te fituar disa milionë dollarë. E kam fjalën për atë qe Zëvendës Ministri i Punëve te Jashtme Sokrat Plaka ne kujtimet e veta e quan “Aventura për t’u zhvatur gjermaneve 4 miliardë dollarë”.
Aty nga mesi i viteve ’70, me prishjen e marrëdhënieve me Kinën u pa fillimi i fundit te asaj qe u quajt rendi socialist ne Shqipëri. Asaj ju vu kapaku edhe me sanksionimin ne Kushtetute te parimit për “mbështetjen tërësisht ne forcat tona”, për ndalimin e marrjes se kredive etj. Kjo ishte një vetëvrasje për shtetin dhe shoqërinë shqiptare, ishte njëherësh edhe rrokullima drejt atrofizimit te pandalshëm te ekonomisë. Kuptohet qe përgjegjës kryesor ishte dhe është Enver Hoxha. Ai edhe ne ketë rast vuri ne kumar interesat e vendit, madje edhe te rendit socialist dhe pse jo edhe te Partisë se Punës, duke e izoluar Shqipërinë për te garantuar trashëgiminë e lobit “Hoxha”. Kuptohet kjo ishte nder lëvizjet e tij me te pamatura ne lojën e kumarit.
Duke e ndjere te tatëpjetën, megjithëse “kryeneç” e “kokorosh”, si kumarxhi i regjur u përpoq te gjente një rrugëdalje. Ne atë kohe Gjermania kërkonte te anëtarësohej ne Kombet e Bashkuara. Enveri u tregua i gatshëm te vinte ne kumar interesat e diplomacisë shqiptare për një shume te majme parash.
Thamë me sipër qe pretendimet e Shqipërisë ishin shume me te mëdha. Reparacionet nga Italia u morren ne shumëfish duke shtetëzuar pronat italiane ne Shqipëri, duke mos paguar shlyerjen e kredive e te tjera bëma te kësaj natyre.
Gjermania dha pjesërisht reparacione. Edhe ato nuk erdhën te plota sepse ne emrin e Shqipërisë vepronte Jugosllavia. Kujtojmë mbajtjen prej saj te vaporit “Borova”.
Gjithsesi ligjet gjermane nuk lejonin pagimin e reparacioneve, qe për hir te se vërtetës do thëne se pjesa e mbetur nuk ishte shume e madhe. Po, ku donte ta dinte kumarxhiu Hoxha? As me shume e as me pak, për te hedhur firmën Shqipëria kërkoi nga Gjermania Federale demeshperblime, se bashku me interesat 4.6 miliardë dollarë te vitit 1938. Kjo ishte një shume 10 here me e madhe sesa edhe parashikimet e fryra te bëra për ketë qellim mbas luftës. Kjo shume e kthyer ne vlerën e dollarit te vitit 1975 arrinte shifrën 17 miliardë dollarë apo 41,74 miliardë marka gjermane. Këto ishin kërkesa te një kumarxhiu te “çoroditur”, kërkesa absurde dhe jashtë çdo logjike minimale qe e diskredituan kumarxhiun Hoxha, qe e humbi ne mënyre përfundimtare lojën.
Kujtojmë se gjithë dëmshpërblimet e Luftës se Dyte Botërore u llogariten te ishin 20 miliardë dollarë. Nga këto 10 miliardë do t’i merrte Bashkimi Sovjetik, 8 miliardë ShBA, Anglia dhe Franca, diferencën te gjithë shtetet e tjera pjesëmarrëse ne lufte. Enver Hoxha kërkoi afërsisht sa gjysma e dëmshpërblimeve te luftës te caktuara për Bashkimin Sovjetik apo me shume se dëmshpërblimet qe i takonin Amerikës. Kujtojmë se nga rreth 50 milionë qe llogariten te vrarët gjate Luftës se Dyte Botërore ne rreth 40 shtete, vetëm ne B.S. kishte rreth 20-30 milion njerëz te vrare, nga rreth 3 mije ne Shqipëri. Stalini ketë here mesa duket kishte te drejte kur u shpreh se “Doni qe Shqipëria te ketë te njëjtin status me ShBA? Ç’bëri Shqipëria ne ketë lufte për te merituar një vend te tille”.
Megjithëse kumarxhi me përvoje, lojërat me vënien ne ankand te Shqipërisë, diskreditimin e politikes se saj te brendshme dhe te jashtme, lojërat për te mbajtur një popull ne lëngim e te tjera si këto morren fund. U përpëlit disa kohe edhe duke vene ne kumar rezervat e arrit, humbi nëpërmjet kambizmit disa milionë dollarë. Mbylli sytë me humbjen e thelle qe u vërtetua disa vjet pas largimit te tij nga kjo bote me kolapsin e sistemit amalgamë, vrasës e shtypës qe jo vetëm enderoi por edhe e ushtroi për shume vjet.
Këto dhe probleme te tjera te kësaj natyre nuk mund te mos pasqyrohen ne një biografi shkencore apo te pretenduar si shkencore te diktatorit Enver Hoxha.
Nuk e di sa e vret ndërgjegjja për mashtrimin e madh e monstruoz qe ka bere zoti Fevziu me pretendimet kaq te mëdha. Xhepi u ngroh por u mashtruan mijëra njerëz, thëne me qarte u grabiten, u shtrembërua historia, e vërteta, u injoruan vuajtjet e stërmëdha te një populli te tere.
Ja leme zotit dhe kohës te beje vlerësimin real.

Dr. Teodor Kareco
Miçigan, USA, 13 janar 2012.
E-mail: tkareco@comcast.net
usertype:1 tt= 0
Amantin
Share to: Facebook Twitter MSN linkedin google yahoo 8# 



Rank:Diamond Member!

Score:625
Posts:625
Registered:07/10/2012
Time spent: 23 hours

RE:Enver Hoxha -Pro dhe Kunder-
(Date Posted:14/10/2012 14:18)

usertype:1 tt= 0
Amantin
Share to: Facebook Twitter MSN linkedin google yahoo 9# 



Rank:Diamond Member!

Score:625
Posts:625
Registered:07/10/2012
Time spent: 23 hours

RE:Enver Hoxha -Pro dhe Kunder-
(Date Posted:14/10/2012 14:19)

Udhehoqi 45 vjet dhe ne kohen qe drejtoi asnje pellembe toke e Shqiperise nuk u pushtua, dhurua...
Gafa te renda ishin mosperfshirja e Kosoves ne Shqiperi dhe mos hapja e shkollave per shqiptaret ne vendet fqinje qe kishin pretendime per minoritetet e tyre brenda territorit shqiptar.
Izolimi total i Shqiperise, nuk e hapi kufirin te pakten per nje anetar mashkull te cdo fisi te ikte jashte (Titua la nje anetar te cdo familje te punonte jashte).
Lufta famekeqe dhe katastrofike e klasave, ku burgosi, vrau, internoi me gjithe fis njerezit me te shkolluar ne universitetet me me emer te botes, patriotet dhe nacionalistet qe kishin shkrire gjithe pasurine per Atdheun, kishin derdhur gjakun e tyre prej shekujsh, njerezit liberale, njerezit me ide demokratike, njerezit e shumeditur te feve, qe midis tyre kishte erudite te famshem, koka te jashtezakonshme te ketij vendi te shumepervuajtur.

Kishte gjera te mira???
Hoqi analfabetizmin, malarjen e shume semundje te tjera, turbekulozin, etj, ngriti shkolla tetevjecare kudo, te mesme, profesionale, hapi univeristetin e Tiranes (nje, po sa per njezete sot).
Themeloi e zhvilloi shkencen, artin, sportin e cdo fushe tjeter, te cilet u shkolluan ne Bashkimin Sovjetik e ne bllokun e lindjes, keta profesioniste te shkelqyer nxorren nxenes te mrekullueshem ne cdo fushe qe ne ende sot krenohemi me ta e me shkollat tona te harqeve, si violiniste etj, te cilet kane bere karriere e bejne kudo edhe ne orkestrat me ne ze te botes si ajo e La Scala-s se Milanos etj.
Ne balet kemi kudo solistet me te mire, si ne Greqi, Itali, Austri, etj,
Te operas, tenore nga me te njohurit sot ne bote si Inva Mula, Josif Gjipali, etj.
Ne fushen studimore, mbledhese te folklorit, ruajtjeve te traditave, ngriti lart vlerat historike te shqiptarit, atdhedashurine, krijoi nje sistem shkollimi shume te forte, mbi baza ruse, qe edhe sot e mburim shkollen ne kohen e xhaxhit.
Sigurisht te gjitha keto beheshin mbi baza te forta te nje ideologjie marksiste-leniniste...
Kinematografia u krijua e u zhvillua duke na lene perla, muzika sinfonike ajo e lehte, u kultivua ajo popullore, kenget qytetare, festivalet folklorike ishin nje magji e rralle...

Une nuk jam dakort me ate cmendurine e tij per ndertimin e mijera bunkereve te vegjel, mesatare e stermedhenj, per hapjen e rrugeve shume te vogla, per varferine ekstreme, qe gjerat i merrje me tollon, per pallatet e vockla mizerabel.

Do thone disa po c'mund te bente nje grusht Shqiperi dhe e izoluar...

Mund te bente rruge te mira me cimeton e sterkushtueshme te bunkereve, mund te bente pallate te gjera e me shume dhoma, mund te linte nje pjesetar familjeje te punonte jashte, qofte edhe ne vendet liberalo-socialiste te ndihmonte ne zbutjen e varferise, mund te sillte produkte ushqimore duke e shkembyer me produkte shqiptare qe u duhej vendeve te tjera... e shume gjera te tjera....
usertype:1 tt= 0
Amantin
Share to: Facebook Twitter MSN linkedin google yahoo 10# 



Rank:Diamond Member!

Score:625
Posts:625
Registered:07/10/2012
Time spent: 23 hours

RE:Enver Hoxha -Pro dhe Kunder-
(Date Posted:14/10/2012 14:22)

Zoti Vangjush Gambeta po boton kujtimet. Vendin kryesor në to e zë angazhimi i tij në gazetën “Zëri i Popullit”. Përgjatë shkrimit ai tregon se në tërë periudhën që punoi te “Zëri i Popullit”, në drejtim të gazetës u ndërruan pesë kryeredaktorë: që nga Paçrami e deri te Xhelil Gjoni. Gambeta flet me respekt e simpati për të gjithë ata, duke nënvizuar tiparet e veçanta karakteriale e duke mbajtur të përgjithshëm, profesionalizmin, kujdesin atëror për gazetarët e rinj, besnikërinë e fjalës së dhënë e tjera.
- Lexuesi, - shkruan Gambeta, -mund të më pyesë: ku do të dalësh me këto “grimca kujtimesh”. Për t’iu përgjigjur kësaj pyetjeje po mendoj gjatë, i frymëzuar nga libri i prof. Hamit Beqës “Edhe engjëlli, edhe djalli është brenda tek i gjalli”. Engjëllin na i ka dhënë Zoti që kur u lindëm, djallin na i futi në trup diktatura….
Por megjithatë, nga sa lexojmë prej zotit Gambeta, kuadrot drejtuese të gazetës më mashtruese e më të mërzitshme në historinë e këtij rruzulli, nuk kishin asnjë tipar nga ata që ta shpien mendjen te diktatura.
Një diplomat i viteve 80 reagoi njëherë ndaj një shkrimit tim, ku flisja për dallimet e detyrave të sotme me ato të djeshmet, që kanë qenë para diplomatëve shqiptarë. Ai m’u kundërvu duke derdhur një lumë konsideratash me kurrikulumet e pasura e të ndritura të njerëzve të caktuar nga Hoxha në shërbimin diplomatik. Zotëria nuk përmendte ndonjë gjë të veçantë dhe bile nuk qe ndalur fare në detyrat që kryenin ata në shërbim të asaj politike ultraizolacioniste, e cila e kishte vendosur Shqipërinë kundër ShBA-së, Japonisë, Kanadasë, Gjermanisë, Francës, BRSS-së, Kinës, Australisë, Italisë e shumë të tjerëve edhe ndërpres listën pasi nuk kam vend të rreshtoj mbi 150 e ca shtete! Ai i quan kolegët e tij të atëhershëm, diplomatë të përsosur. Askush nuk e kupton se çfarë përsosmërie duhej pasur që të zbatoje detyrën parësore të diplomatëve enverianë, atë të mbajtjes gjallë të armiqësisë me tërë botën dhe shpërndarjes së veprave të të ndjerit komandant!
Me të tilla tone flet për kolegët e tij policë edhe i madhi i policëve të kryeqytetit në një libër, ku përshkruan gremisjen e rendit komunist dhe një nga tronditjet më spektakolare, atë të pushtimit të ambasadave nga shqiptarët që u pat vajtur sharra në kockë. Edhe pas kaq vitesh ai nuk e ka ndërruar gjuhën dhe për profesionalizmin dhe devotshmërinë e forcave të rendit, ai vë notat më të larta. Sipas D. Bengasit, hetuesit, sampistët dhe policët i kishin plotësisht të qarta detyrat në marrëdhënie me keqbërësit. E vetmja gjë e paqartë ishin keqbërësit vetë: ishin ata të mbyllurit në ambasada, apo ata të mbyllurit në bllok?!
Për një ide mbi kuadrot e ushtrisë të atëhershme ndihmojnë me kujtimet e tyre Veli Llakaj dhe Hito Çako. Në shkrimet e tyre do të gjeni njerëz parimorë, të guximshëm, mikpritës bujarë, strategë të shkëlqyer dhe atdhetarë të përgatitur për të mbrojtur lirinë deri në sakrificën sublime. Edhe kur rrufetë, gjatë purgave staliniane të viteve 74-76, u kthyen përmbi kokat e tyre, ata shfaqën trimëri të rrallë dhe shqiptuan me zë të lartë fraza memorabile. Kundër kujt u thanë ato fraza, nga shkruesit e kujtimeve nuk del në dritë. Diktatura që po kërkoj unë me fener në dorë në ushtri, është akoma më e vagullt.
Ditë të shkuara në Tiranë u shfaq një film kushtuar Fadil Paçramit dhe u ekspozuan libra të shkruar enkas për të!
Nuk kam asgjë personale z. Paçrami. E prek në këto shënime pasi më vjen turp të hesht e të pajtohem me ata që e njohin si unë dhe nuk e kuptoj se ç’interesa janë pleksur e i detyrojnë të ndalen e fokusohen mbi jetën e një njeriu të zakonshëm që meriton megjithatë keqardhje për vuajtjet, por që nuk të vë në lëvizje fantazinë, edhe pse ka qenë luftëtar antifashist, udhëheqës i rinisë në vitet e pas çlirimit, dramaturg, ministër kulture dhe deri kandidat i Byrosë Politike.
Dhe askujt nuk i vjen zor që në filmat e librat që kanë bërë për të, nuk arrijnë të nënvizojnë dot njëzë akt heroik jo e jo, por as edhe një episod përplasjeje. Nuk veçojnë dot asnjë tezë të tij, e cila të ishte disi jashtë binarëve të kohës. Nuk munden dot t’i atribuojnë atij as shkëndija disidence, as novatorizma në shtypin që ka drejtuar apo të dramave të shumta të cilat përmenden si korpus, si tituj, por nuk botohen, nuk rivihen në skenë, lihen mënjanë. Dhe është e logjikshme që lihen mënjanë, pasi është më mirë që ato të numërohen se të shfletohen. Askush nuk thotë dot se cila dramë, cili personazh, meriton të veçohet për dëmin që i solli autorit Paçrami! Subjektet e tij ishin tipikë për realizmin socialist. Himnizohej revolucioni, (“Në tufan”, “!9 ditët”), bëhej thirrje për luftë klasash, dënohej social demokracia e Musine Kokalarit (“Mbi Gërmadhat”), shprehej vendosmëria për të udhëhequr revolucionin botëror nga një vend i vogël (“Viti 61”). Figurshmëria letrare ishte inekzistente, gjuha ishte ajo e gazetës “Zëri i Popullit” që ai e pat drejtuar vite me radhë.
Pavarësisht se sa nderohen e përkujtohen sot tërë këta individë, gjeneralë si Balluku e Dumja, figura qendrore si Lubonja, Paçrami dhe Ziçishtët! Ata u vranë e u burgosën ngaqë kuçedra Hoxha iu vërsul atyre dhe jo ngaqë ata i dolën ndonjëherë përballë kuçedrës! Anëtarët e plenumeve të KQ-së i dënuan këta shokë të vjetër, duke tjerrë e stërtjerrë akuzat e shpifura dhe bajate të kryezotit e duke mos përfillur hiç autokritikat që ata i bënin në mënyrë të natyrshme për t’i shpëtuar dënimit. Askush nuk ua vuri veshin kur ata përgjëroheshin, se ishin besnikë të partisë dhe tërë jetën kishin ecur pas mësimeve të shokut Enver. Kjo ishte drama tipike që luhej në plenume, ku të vetmit që nuk gënjenin ishin ata që po shkonin drejt pushkatimit.
Këtë dramë Fadil Paçrami nuk e shkroi kurrë.
Z. Mark Dodani na ngatërron edhe më shumë në kërkimin e gjurmëve të diktaturës, kur në kujtimet e tij, na flet për misionet heroike të Sigurimit, mes diversantëve malësorë, që hidheshin me parashutë apo braktisnin fshatrat e qytetet e jetonin dhe organizoheshin maleve, për të përmbysur regjimin e Hoxhës me shokë. Po t’u besosh shënimeve të Dodanit, duhet që nëpër malet e veriut numri i statujave për Kadri Hazbiun dhe Mehmet Shehun t’ia kalojë numrit të shkëmbinjve!
Në “Tirana Observer”, të 3 shkurtit 2006, Dodani përsërit fjalë për fjalë fjalimin patriotik të diversantit Hamit Matjani të lëshuar nga zbulimet amerikane me parashutë mbi territorin tonë. Ja fjalët e Matjanit: “Nuk e dija! Ju lumtë! Paska vërtet djem Shqipëria! Ju nuk po luani vetëm me mua, ju po luani me CIA-n amerikane dhe në këtë rast me të mirënjohurin, kolonelin Xhon. Ia kisha thënë se akoma nuk i kishte njohur mirë shqiptarët, i kisha thënë se sa herë kaloja kufirin shqiptar mbi mua binin breshëri plumbash. Kur t’i vijë koha do ta kuptojë edhe Xhoni, që mua mu vërtetuan fjalët që i pata thënë. Edhe unë në vena gjak shqiptari kam”. Dhe më tej Dodani shkruan për operacionin e zënies së Hamit Matjanit, i cili u përdor në lojën kundër CIA-s (që atëhere nuk ishte me ne - shënimi im). “Në udhëzimin e posaçëm të Kadri Hazbiut”, - nënvizon Dodani, - “grupi special kishte përcaktuar që nuk duhej të vriste kurrsesi, jo vetëm Hamit Matjanin, por asnjërin syresh, sepse me ta, “si shqiptari shqiptarin mund të merremi vesh për të kundërvepruar me mjeshtëri kundër armiqve të përbashkët të Shqipërisë. Madje ata mund të integrohen të rehabilituar në strukturat tona”, – parashikonte Hazbiu.
A nuk duken të shkëlqyera, si deklarata kalorësish fisnikë, si faqe nga eposi i Veriut! Kemi një burrë që arratiset para dy vjetësh, zbret me parashutë dhe ve re për herë të parë, se, pas dy vjetësh, “paska djem Shqipëria”!!! Pastaj kemi një ministër të Brendshëm, nga burrat më të lartë që ka pasur ky vend, që jep udhëzim që ta trajtojnë Hamitin “si shqiptari shqiptarin” dhe urdhëron të mos e vrasin se …..u duhet ta varin! (Hamit Matjani është varur në fushën sportive të Lushnjës në prag të festave të nëntorit 1953, pa u integruar e pa u rehabilituar hiç nga Hazbiu! – Këtë herë, ky shënim nuk është i Dodanit, por imi!)
Por nuk është metoda letrare ajo që më shqetëson mua. Unë dua të di nëse duhet t’i vlerësoj Dodanin e Mëlyshin si heronj që mbronin lirinë, teksa Matjanin, Leshanakun dhe malësorët e Mirditës e Mbishkodrës t’i quaj të pabesët, që u shërbenin anglo-amerikanëve në dëm të kombit të vet? Apo këta që zbrisnin nga qielli të lëshuar nga CIA, (që tani është me ne!), ishin në të vërtetë heronj të përkushtuar për të përmbysur diktaturën e egër enveriane, teksa Dodani me Mëlyshin ishin shërbëtorë të verbër të saj?! Kam frikë se në gjëndjen ku e ka futur politika shoqërinë shqiptare, askush nuk ma jep dot një përgjigje të saktë dhe mua më dhimbsen librat e historisë! Më dhimbsen sidomos fëmijët që do t’i hapin ato tekste duke u përpjekur të njohin vendin e tyre dhe njerëzit që u rritën në këta troje. Shumë vetë janë të mendimit se kjo nuk është përcaktuar dot qartë, pasi dy partitë që heqin vallen nuk janë në një mendje. Kurse unë ngul këmbë se kjo nuk ka marrë zgjidhje të plotë nga që të dyja këto parti janë tmerrësisht në një mendje!...
Një nuse me buzagazin e saj fotozhenik vete më larg akoma, kur në faqet e gazetave gati për ditë ngre në qiell virtytet e Enver Hoxhës, duke arritur suksese në ndërmarrjen që ka filluar para tre vjetësh. U bënë tre vjet që Enver Hoxha, nga shkrimet e së resë, po njihet me tërë hiret e tij, me tërë madhështinë, si prind, si burrë shteti dhe si njeri vazhdimisht i mashtruar dhe i tradhtuar nga bashkëpunëtorët dhe …njerëz të familjes! Kjo Liliana Hoxha po e kryen më së miri detyrën e saj, ama është një detyrë e vështirë dhe ka kosto të kripur, pasi që të lartësohet Ai, duhet të paguajnë harxhe figurat e Nexhmies dhe të Ramizit. Nusja e Hoxhatëve i njeh mirë balancat. Ajo i njeh mirë dhe legjendat e ndërtimeve të mëdha: vetëm një therrori e madhe i bën të patundur themelet e piedestalit të monumentit!
Dhe tani të nderuar lexues a nuk e vini re se gjurmët e diktaturës nuk shihen gjëkundi? E ç’m.. kërkon rezoluta e Këshillit të Evropës mbi krimet e komunizmit ne Shqipëri?! Më lejoni, kështu të revoltuar të shtroj një pyetje tjetër: në këtë fazë foshnjore të demokracisë, 15 vjet pas përmbysjes së Statujës së Enverit dhe heqjes zvarrë në atë ditë të 20 shkurtit ’91: përse duhej hequr zvarrë ajo dhe përse ka ende disa segmente zyrtarë që e përkujtojnë atë datë?! Dhe kush mund të bëhet pengesë që ATË ta risjellim përsëri në shesh? Aty vendi është bosh!
Mjekun personal të Enver Hoxhës, zotin Isuf Kalo, kryeministri vajti e caktoi këto ditë, drejtor te një qendre të rëndësishme mjekësore në Tiranë, bile i pari i qeverisë mori pjesë në kurorëzimin e Kalos, si i pari i qendrës. Reagimi i opinionit publik ishte zero!
Unë nuk do të habitesha tani, që si Komandant të Shërbimit Informativ Shtetëror, (atë që dikur e quanin Sigurim të Shtetit), të emërohej i mirënjohuri Sulo Gradeci, i cili ka përvojë të shkëlqyer dhe jam i bindur katërcipërisht, që as nga opozita e as nga partitë satelite në pushtet, nuk do të kundërshtohet.
Përse të kundërshtohet?! Njëmijë e një kundërshtime bëri Opozita për kandidaturat e ambasadorëve. U gërmua në të kaluarën e znjës Harxhi, që vajzë e re, në një gjendje të trazuar emocionale pat cituar hamendje, (vetëm cituar!), në lidhje me ndikimin e Perëndimit në kalvarin e ’97-ës. Nuk u morën parasysh as shpjegimet e saj dhe as mundësia e pjekurisë që sjell koha. Ama, nuk u ndoq i njëjti kriter për Mehmet Elezin. Nuk i hodhi asnjeri sytë nga e kaluara e Elezit, e të vetmit prej ambasadorëve të emëruar nga ’91-shi e këtej, - absolutisht i vetmi(!), që ka qenë anëtar i Komitetit Qendror të një partie komuniste, nga figurat më kyçe të sektorit të propagandës enveriane. Dhe dihet bukur fort se çka përrallisur ai për SHBA-në dhe borgjezinë perëndimore. Ky emërim është unik. Nuk ka ndodhur në asnjë nga vendet e kampit lindor!
Jo, jo, tani nuk ka kufizim emërimesh për gardën e vjetër të hierarkisë ramizo-enveriste. Tani zoti Berisha nuk ka më droje. Ai e shkundi pudrën antikomuniste të viteve të para. Në qeverinë dhe institucionet e tij nuk gjen më, të burgosur e martirë që i nevojiteshin aq shumë për mitingjet e fillimit, nuk i lypsen më ata shoqëruesit aq të çmuar për udhëtimet e para në Strasburgjera dhe Uashingtonëra. E mos prisni më që ai në ndonjë prag votimesh të shpallë dënimin me vdekje të Aranit Çelës e Zylyftar Ramizit, siç bëri më 24 maj ‘96! Me shumë mençuri, ai tani po synon që t’ua heqë rivalëve socialistë nga thonjtë elektoratin e majtë, atë elektorat që mban akoma nëpër mure fotografitë e komandantit legjendar.
Për t’iu bindur për këtë, po shkëput dhe shënimin e fundit që kam marrë nga gazeta "Tema", e datës 22 dhjetor 2005:
Shkëpus nga gazeta: Kryeministri Berisha tha se ndihej i gëzuar që ndodhej në Mosul mes ushtarëve shqiptarë, pjesë e koalicionit ndërkombëtar antiterror.
Më vjen mirë, tha Berisha, që dëgjoj fjalë të mira për punën tuaj këtu. Ne, theksoi kryeministri, do te qëndrojmë në Irak për të vazhduar detyrën tonë. “Ata popuj, që kanë kaluar një diktaturë i kuptojnë më mirë irakianët se kushdo tjetër. Sadami, ashtu si Milosheviçi është një diktator, por fatmirësisht ata tashmë i janë nënshtruar gjykimit për krimet e bëra”, tha z. Berisha… Këtu mbaron lajmi i “Temës”
Diktatorët e dy popujve: Sadami dhe Milosheviçi!!! Në kontigjentin e ushtarëve shqiptarë nuk ndodhej, për fat, asnjë kosovar. Zoti Berisha po u fliste ca ushtarëve të lindur në Vlorë, Skrapar e Burrel. Ai gërmoi me kujdes për diktatorë në thellësinë e historisë së shqiptarëve që kish para vetes dhe gjeti vetëm Milosheviçin!!!
Ku shkoi pra diktatura? Ajo nuk ka ekzistuar thonë me vendosmëri disa. Ose ajo nuk ka ikur gjëkundi, thonë ca të tjerë, është ende aty, nën forma të reja, të pashfaqura më parë në historitë e popujve. Ku dihet?! E kujtoni atëherë? Edhe atëherë ne nuk thoshim që ishim nën diktaturë. Ai që ne, ca pak dhe gabimisht, në këto kohëra i themi me gjysmë zëri diktator, tani, i riderdhur në bronz, mund të kthehet në sheshin qendror të Tiranës. E kjo pritet të ndodhë në ndonjë nga 20 shkurtat këtyre viteve që po na vijnë!...
usertype:1 tt= 0
Amantin
Share to: Facebook Twitter MSN linkedin google yahoo 11# 



Rank:Diamond Member!

Score:625
Posts:625
Registered:07/10/2012
Time spent: 23 hours

RE:Enver Hoxha -Pro dhe Kunder-
(Date Posted:14/10/2012 14:25)

Frika e Enver Hoxhes se Shqiperia mund te pushtohej nga pjesa tjeter e
botes, per qeverine angleze te viteve '50 ishte me shume paranoje e
udheheqesit komunist. Per anglezet, e gjithe kjo behej qe Enver Hoxha te rriste me shume rendesine e tij perpara Bashkimit Sovjetik dhe, nderkohe, ky i fundit t'i jepte ndihma per zhvillimin e ekonomise se vendit. Sipas disa dokumenteve sekrete angleze, megjithese regjimi i Enver Hoxhes nuk ishte i pelqyer nga Perendimi, ata nuk kane dashur qe te nderhyjne ushtarakisht ne Shqiperi, megjithese ishin shume me te fuqishem, pasi, sipas dokumenteve, perendimi nuk donte me lufte. Gazeta "Tirana Observer" ka zbuluar ne Arkivin Qendror te Shtetit dokumente sekrete te vitit 1950, te Ministrise se Jashtme te Britanise se Madhe. Ne dokumentet sekrete angleze te bie ne sy nje raport i kesaj ministrie ne lidhje me marredheniet e Shqiperise me Bashkimin Sovjetik. Gjithashtu nje tjeter fakt i rendesishem ne kete raport eshte edhe vleresimi qe i benin ata dyshimit te Enver Hoxhes per idene e pushtimit te Shqiperise nga Perendimi. Sipas ketij raporti kjo ishte vetem nje paranoje e Enverit dhe asgje me shume.

Raporti i Ministrise se Jashtme angleze i perkthyer ne shqip

Fjalimet e Enver Hoxhes tani lajkatojne Stalinin, ashtu si lajkatonim me pare Titon. Dhe, ne te njejten menyre, ato kane lindur nga frika, jo nga miqesia. Aty ku ekziston miqesia e vertete, nuk ka nevoje per lajka. Njerezit lajkatojne kur nuk jane te sigurt per miqte e tyre.

Fjalimi i Hoxhes ne Konferencen e te ashtuquajtures Parti e Punes, shkoi edhe me tej ne veteposhterim me shume se çdo fjalim tjeter qe kishte bere. Tregoi nje burre te shqetesuar nga e ardhmja ne nivelin e hutimit, gati te braktise modestine, respektin per veten dhe, madje, logjiken per ta justifikuar veten ne syte e Moskes.

Hoxha u perpoq te bente te pamunduren ne fjalimin e tij. Ai donte te tregonte se plani 2-vjeçar ishte nje sukses, dhe keshtu te justifikonte ndihmen e metejshme nga ruset. Ai gjithashtu duhet te shpjegonte pse ishte nje deshtim ne te dy deget qe jane ne interes te Rusise, nafta dhe komunikimi.

Per çeshtjet e jashtme, ai kontradiktoi veten ne te njejten menyre. Ai eshte i fiksuar me idene se pjesa tjeter e botes do te pushtoje Shqiperine. Nese ai ka te drejte, perse nuk e bejne ata nje gje te tille? Ata jane mjaft te forte, dhe Shqiperia nuk ka asnje marreveshje mbrojtjeje ushtarake per t'u mbeshtetur. (Ishte nje shkarje gjuhe per Hoxhen te fliste per "mbrojtjen e tepruar" te Rusise. eshte vertet shume e kufizuar, pasi nuk perfshin premtimin e ndihmes ushtarake.) Bota e lire nuk e pushton Shqiperine pasi, megjithese nuk e pelqen regjimin e Hoxhes, do qe shqiptaret ta ndertojne qeverine ne menyren e tyre, dhe nuk deshiron lufte.

Por Hoxha, per ta rritur rendesine e tij ne syte e ruseve, e shpik kete rrezik te pushtimit edhe se nuk ka ndodhur kurre, ben gjoja sikur e ka kaluar kete rrezik. "Si eshte e mundur", pyet ai ne menyre bombastike, se "udheheqja e lavdishme" e Hoxhes ishte "ne gjendje te rezistonte ne menyre heroike, te luftonte ne te gjitha frontet dhe te triumfonte"? Ai luftoi me trimeri sepse nuk kishte asnje kundershtar dhe triumfoi aty ku nuk ishte sfiduar kurre. eshte si nje burre qe lufton hijen e tij dhe pretendon te jete nje kampion ne boks.

Fale "udheheqjes te lavdishme" te Hoxhes dhe "pushtetit te Stalinit te lavdishem" - a ka Hoxha aq guxim sa ta krahasoje veten me kete mesues? - ai mund te raportoje "zhdukjen e te gjitha rreziqeve qe kercenojne vendin tone". Dhe me pas ai kujton papritmas se, megjithese ai dhe Stalini i kane kaluar rreziqet, qe nuk kane ekzistuar asnjehere, qe ne te vertete jane ca rreziqe reale. Dhe rreziqet nuk vijne nga te huajt; por nga shqiptaret, te cilet ai i quan "bandite" dhe "njerez te pabalancuar".

Do te ishte interesante te dinim nese Hoxha ka me shume frike njerezit e tij apo miqte ruse. Pasi nuk ka dyshim se te dy po i shkaktojne shqetesime, dhe prapa pushimeve nga Ministria e Komunikacionit mund te shihen qarte rezultatet e nje krize te madhe mbi furnizimin e materialeve per Shqiperine. A ju kujtohet se si ne fillim te vitit 1949 ardhja e anijeve ruse ne Durres raportohej rregullisht? Abdyl Kellezi thoshte se ato vinin "perdite" me makineri dhe drithera dhe materiale te paperpunuara. "Perdite" ishte nje ekzagjerim i madh, madje dhe atehere. Por "çdo jave" do te ishte nje ekzagjerim tani. Lejojeni "Bashkimin" te publikoje emrat e anijeve qe kane ardhur ne vitin 1950, me ngarkesat e tyre, dhe lerini shqiptaret te shohin nese vine çdo dite, çdo jave apo çdo muaj.

Gjithkush jashte Shqiperise e di shume mire se gjithnje e me pak anije ruse po hyjne. Pasi Hoxha shkoi ne Moske ne marsin e vitit te kaluar, duke marre me vete dhe Niazi Lalamin, si nje keshilltar te besuar, u shfaq plani 2-vjeçar i Shqiperise. Ndihmoi ne investimin e 165 milione lekeve per transportin detar, gati kaq shume dhe per transportin tokesor. Rusia i ka thene qarte Hoxhes te perdore kantieret e veta detare dhe punetoret e saj dhe te mos mbeshtetet shume ne ndihmat e huaja. Ne tetor te vitit 1949, qeveria pershkroi se si kantieret detare dhe kompanite e anijeve ne Durres po permbushnin planin perkatesisht me 122 per qind dhe 146 per qind. Çfaredo qe Hoxha te thote tani, atehere ai ishte i kenaqur. Qe nga ajo kohe, Koleka ka qene ne Moske dhe Stalini i dergoi Hoxhes nje telegram, i cili ishte me shume nje paralajmerim se sa nje pershendetje, duke i uruar troç "suksese te metejshme" ne progresin ekonomik dhe kulturor.

Moskes po i humbet durimi. Ajo kerkon me shume nafte per te paguar materialet e derguara ne Shqiperi ne te kaluaren. Kerkon me shume anije shqiptare ne det, per te ulur koston dhe perpjekjet e perdorimit gjate gjithe kohes se anijeve ruse. Per kete arsye, Hoxhes i duhet te gjeje dash kurbani, dhe ata me te pafatet po sakrifikohen qe ai t'ia dale. Nen regjimin e Hoxhes, nje "tradhtar" apo "sabotues" eshte thjesht nje njeri, i cili nuk ben me saktesi ate qe ruset duan, dhe pikerisht ne momentin qe ata e duan. Nese kjo ndodh te jete e pamundur, aq me keq per viktimen, dhe aq me keq per Shqiperine.

Anglezet: Shqiperia dhe Jugosllavia duan te bashkohen

Thashethemnajen e viteve te para te pasçlirimit se Shqiperia dhe Jugosllavia mund te krijonin nje federate te perbashket, qeveria angleze e mori shume seriozisht. Per anglezet kjo federate e perbashket mund te krijohej ne çdo kohe, dhe kjo per shkak te regjimit te njejte qe kishte Shqiperia dhe Jugosllavia ne vitin 1945. Aq seriozisht e kishin marre anglezet idene e krijimit te Federates Jugosllavo-Shqiptare, sa i kishin kushtuar kesaj çeshtje nje rendesi dhe vemendje te veçante, duke angazhuar nje numer te madh njerezish per te vjele informacion rreth kesaj çeshtje. Gazeta "Tirana Observer" ka arritur te marre nga Arkivi Qendror i Shtetit pese telegrame te Ministrise se Jashtme angleze ose anasjelltas drejtuar krereve te zyrave te saj ne Shqiperi dhe Jugosllavi. Ne te gjitha telegramet vihet re interesimi per te ditur dhe zbuluar çdo informacion ne lidhje me krijimin e kesaj federate te perbashket shqiptaro-jugosllave. Ne nje nga keto telegrame, perfaqesuesi i misionit anglez ne Jugosllavi, zoti Stivenson u tregonte eproreve te vete ne Londer se nga ana e qeverise se Titos nuk kishte ndonje plan per krijimin e kesaj federate.

Telegram i Z. Stevenson, Beograd, derguar bazes se Kazertas ne Bari te Italise dhe majorit Hodgkinson
Zyra e Jashtme, S.W.1
usertype:1 tt= 0
<<Previous ThreadNext Thread>>
Page 1 / 1    
New Topic New Poll
Sign Up | Create | About Us | SiteMap | Features | Forums | Show Off | Faq | Help
Copyright © 2000-2019 Aimoo Free Forum All rights reserved.

Get cheapest China Wholesale,  China Wholesale Supplier,  SilkChain 丝链to be a retailer is easy now.
LUFFY LUFFY
LUFFY